گفته‌اند كه اعراف مسكن طايفه چند نيز هست كه در زمين مكلف نبوده‌اند كه باعمال خود مستحق بهشت يا جهنم گردند پس خدا ايشان را در اين مكان ساكن ميگرداند و عوض ميدهد ايشان را بر المها كه در دنيا بر ايشان رسيده است بنعمتى چند كه پست‌تر است از منازل اهل ثواب كه باعمال خود مستحق شده‌اند و در بهشت بآنها ميرسند و باينها كه ذكر كرديم عقل ابا ندارد و اخبار در اين باب وارد شده است و حقتعالى حقيقت حال را بهتر ميداند و آنچه متيقن است آنست كه اعراف مكانى است ميان بهشت و جهنم و مى‌ايستند در آنجا حجتهاى خدا بر خلق كه مذكور شدند و در قيامت جماعتى از مرجون لامر اللّه در آنجا خواهند بود و بعد از آن خدا بهتر ميداند كه حال ايشان چگونه خواهد بود تا اينجا كلام شيخ مفيد بود و شيخ طبرسى روايت كرده است از حضرت صادق عليه السّلام كه اعراف تلى چند است ميان جنت و نار و در آنجا بازمى‌دارند هر پيغمبرى و هر خليفه پيغمبرى را با گناهكاران اهل زمان خود هم چنانچه مى‌ايستد سر كرده لشكر با ضعيفان لشكر خود كه ايشان را محافظت نمايد و نيكوكاران بيشتر به بهشت رفته‌اند پس خليفه خدا در هر زمان ميگويد بگناهكاران كه با او ايستاده‌اند كه نظر كنيد بسوى برادران خود كه نيكوكار بودند و پيشتر از تو ببهشت رفته‌اند پس سلام ميكنند گناهكاران بر ايشان چنانكه حقتعالى فرموده است‌ وَ نادَوْا أَصْحابَ الْجَنَّةِ أَنْ سَلامٌ عَلَيْكُمْ‌ پس خبر داده است خدا كه ايشان داخل بهشت نشده‌اند و ليكن طمع دارند كه داخل شوند و فرموده است‌ وَ هُمْ يَطْمَعُونَ‌ يعنى آنها داخل بهشت نشده‌اند و طمع دارند و اميد دارند كه خداوند رحيم ايشان را داخل بهشت كند بشفاعت پيغمبر و ائمه عليه السّلام و نظر ميكنند اين گناهكاران بسوى اهل جهنم و ميگويند پروردگارا مگردان ما را با گروه ستمكاران پس ندا ميكنند اصحاب اعراف كه پيغمبران و خلفاى ايشانند بامرى كه از جانب خدا بايشان ميشود داخل شويد در بهشت خوفى بر شما نيست و اندوهناك نخواهيد شد و ايضا شيخ طبرسى و صفار و ديگران روايت كرده‌اند از اصبغ بن نباته كه گفت روزى در خدمت حضرت امير عليه السّلام بودم عبد اللّه بن كوا آمد و از آن حضرت تفسير اين آيه را سؤال كرد حضرت فرمود واى بر تو اى پسر كوا ما را در روز قيامت بازمى‌دارند در ميان جنت و نار و هر كه بما ايمان آورده و يارى ما كرده است مى‌شناسيم او را بسيماى او و او را داخل بهشت ميكنيم و هر كه دشمن ما است مى‌شناسيم او را بسيماى او و او را داخل جهنم ميكنيم‌ يَعْرِفُونَ كُلًّا بِسِيماهُمْ‌ يعنى آن مردانى كه بر اعراف موكل‌اند كه ما اهل بيتيم مى‌شناسند جميع خلايق را بسيماى ايشان اهل بهشت را بسيماى مطيعان و اهل جهنم را بسيماى عاصيان- و على بن ابراهيم بسند كالصحيح از حضرت امام‌