ميكنند و ايشان از ساير محبان ما عذابشان شديدتر است و گناهشان عظيم‌تر است و اين جماعت را شيعه ما نمينامند و دوست دوستان ما و دشمن دشمنان ما ميگويند و نيست شيعه ما مگر كسى كه پيروى و متابعت ما كند و اقتدا كند بما در اعمال ما و ابن بابويه و غير او از حضرت امام رضا عليه السّلام روايت كرده‌اند كه فرمود بخدا قسم كه دوتاى شما را در جهنم نخواهند ديد بخدا قسم كه يكى را نخواهند ديد راوى پرسيد كه اين در كجاى قرآن است فرمود در سوره رحمن كه ميفرمايد لا يُسْئَلُ عَنْ ذَنْبِهِ إِنْسٌ وَ لا جَانٌ‌ يعنى سؤال كرده نميشود از گناه او از شما شيعيان نه آدمى و نه جنى راوى گفت «منكم» در مصحف ما نيست حضرت فرمود بخدا سوگند كه بود و عثمان انداخت و اگر نباشد بايد عقاب خدا از همه خلق برطرف شود و كلينى بسند موثق از ميسر روايت كرده است كه گفت بخدمت حضرت صادق عليه السّلام رفتم فرمود اصحاب تو چه حال دارند گفتم ما نزد سنيان بدتريم از يهود و نصارى و مجوس و بت‌پرستان حضرت تكيه فرموده بود چون اين را گفتم درست نشست و فرمود چه گفتى من اعاده كردم فرمود بخدا سوگند دو نفر شما داخل جهنم نميشوند و اللّه يكى نيز داخل نميشود و اللّه كه شمائيد اهل اين آيه كه مضمونش اين است چه ميشود ما را چرا نمى‌بينيم مردانى چند را كه ايشان را از اشرار و بدترين مردم ميشمرديم پس فرمود كه سنيان شما را در جهنم طلب ميكنند و يكى از شما را در جهنم نمييابند و اين مضمون را كلينى و ديگران بسندهاى بسيار روايت كرده‌اند فرات بن ابراهيم روايت كرده است از حضرت صادق عليه السّلام كه رسول خدا ص فرمود يا على ع در روز قيامت تو بنور من متوسل ميشوى و من بنور خدا و فرزندان تو بنور تو و شيعيان تو بنور ذريه تو پس بكجا خواهند برد شما را بغير از بهشت پس چون داخل بهشت شويد و با زنان و حوريان خود در منازل خود قرار گيريد حقتعالى وحى كند بسوى مالك كه بگشا درهاى جهنم را تا نظر كنند دوستان من بسوى آنچه تفضيل داده‌ام ايشان را بر دشمنان ايشان بگشايند درهاى جهنم را و شما مشرف شويد بر ايشان چون اهل جهنم شميم بهشت را بيابند گويند اى مالك آيا طمع دارى براى ما كه خدا تخفيف دهد عذاب را از براى ما ما نسيمى مى‌يابيم مالك گويد خدا وحى كرد بسوى من كه درهاى جهنم را بگشايم تا نظر كنند اهل بهشت بسوى شما پس سر بالا كنند و ايشان را بشناسند يكى از اهل جهنم يكى از اهل بهشت را ندا كند كه آيا تو گرسنه نبودى و من تو را سير كردم و ديگرى بديگرى گويد كه آيا تو عريان نبودى و من ترا جامه دادم و باز ديگرى ديگرى را خطاب كند كه آيا تو نمى‌ترسيدى و من تو را پناه دادم و ديگرى بديگرى گويد كه آيا سر تو را پنهان نداشتم و همچنين هر كه از ايشان حقى بر يكى از اهل بهشت داشته باشد ياد كند و او تصديق نمايد