جعفر صادق ع روايت كرده است كه اعراف موضع بلند چند است ميان جنت و نار و رجال ائمه‌اند كه مى‌ايستند بر اعراف با بعضى از شيعيان خود در وقتى كه مؤمنان كامل بى‌حساب به بهشت رفته‌اند پس ميگويند باين شيعيان خود كه گناهكارانند كه نظر كنيد بسوى برادران مؤمن خود كه بى‌حساب داخل بهشت شده‌اند پس سلام ميكنند بر ايشان و اميدوارند كه بشفاعت ائمه بايشان ملحق گردند پس ائمه بايشان بگويند كه نظر كنيد بسوى دشمنان خود در جهنم چون نظر كنند استغاثه كنند كه پروردگارا ما را بايشان ملحق مگردان پس ندا كنند ائمه آن جماعتى را كه ايشان را بسيماى ايشان مى‌شناسند از دشمنان خود كه در جهنمند و گويند كه فايده نبخشيد بشما آنچه جمع كرديد در دنيا از اموال ما و آنچه تكبر كرديد بر ما و غصب حق ما كرديد پس گويند كه اينها شيعيان و برادران منند كه شما سوگند ياد ميكرديد در دنيا كه رحمت خدا شامل حال ايشان نخواهد شد پس گويند ائمه بشيعيان خود كه داخل شويد در بهشت و بر شما خوفى و اندوهى نيست پس حقتعالى فرموده است و ندا كنند اصحاب آتش اصحاب بهشت را كه بريزيد بر ما از آب يا از آنچه حقتعالى روزى كرده است شما را از اهل بهشت گويند بدرستى كه خدا حرام كرده است اينها را بر كافران كه دين خود را لهو و لعب و بازيچه گرفته‌اند و مغرور كرد ايشان را زندگانى دنيا پس امروز ترك ميكنيم ايشان را چنانچه ايشان فراموش كردند ملاقات اين روز را و آيات ما را انكار ميكردند.

فصل هيجدهم در بيان جماعتى است كه داخل جهنم مى‌شوند و جمعى كه در آن مخلد مى‌باشند و جمعى كه در آن مخلد نمى‌باشند

بدان كه خلافى نيست در آنكه اهل بهشت مخلد در بهشت خواهند بود و هر كه داخل بهشت شود خواه بدون عذاب و خواه بعد از عذاب ديگر بيرون نخواهد آمد و خلافى نيست ميان مسلمانان در آنكه كفار و منافقان كه حجت بر ايشان تمام شده باشد مخلدند در عذاب جهنم و عذاب ايشان هرگز سبك نخواهد شد و آيات بسيار در اين باب گذشت و اطفال و مجانين كفار البته داخل بهشت نمى‌شوند و گذشت كه آيا داخل جهنم مى‌شوند يا در اعراف خواهند بود يا تكليف ديگر نسبت بايشان خواهد شد و جمعى از ضعفاء العقول كه تميز ميان حق و باطل نتوانند كرد يا جمعى كه دور از بلاد اسلام باشند و تفحص دين نتوانند كرد يا در زمان جاهليت و فترت باشند و حجت بر ايشان تمام نشده باشد داخل مرجون لامر اللّه‌اند و احتمال نجات در باب ايشان هست و خلافى نيست در آنكه كسى كه منكر يكى از ضروريات دين اسلام باشد در حكم كفار است و مخلد در نار است و ضرورى دين اسلام آنست كه بديهى شده باشد در دين اسلام و هر كه صاحب‌