نميتوان كرد در پوست درندگان و جايز نيست كه بگويد در تشهد اول «السّلام علينا و على عباد اللّه الصالحين» زيرا كه تحليل نماز به سلام است چون اين را گفتى سلام را گفته‌اى و قصر نماز در هشت فرسخ و زياده است و هرگاه قصر ميكنى روزه را نيز ميبايد افطار كرد و كسى كه در سفر روزه را افطار نكند از او مجزى نيست و بر او قضاء واجبست و قنوت سنت واجبه است در نمازهاى پنج‌گانه و نماز بر ميت پنج تكبير است و هر كه كم كند مخالفت پيغمبر كرده است و ميت را از پائين قبر بايد برفق و هموارى برند و بلند گفتن بسم اللّه الرحمن الرحيم در جميع نمازها سنت است.

و بعد از آن احكام زكاة مال و زكاة فطر را و احكام حايض و مستحاضه را فرمود و فرمود روزه ماه مبارك رمضان فريضه است و روزه را بنا بر ديدن ماه بايد گذاشت هم در روزه داشتن و هم در افطار كردن و نماز سنت را جايز نيست كه بجماعت بكنند زيرا كه بدعت است و هر بدعتى ضلالت است و هر ضلالتى در آتش است و بعد از آنكه بعضى از احكام روزه و حج را بيان كرد فرمود جايز نيست حج مگر بعنوان تمتع و حج قران و افرادى كه عامه ميكنند نميباشد مگر از براى اهل مكه و جمعى كه در آن حوالى باشند و پيش از ميقات احرام نميتوان بست و جهاد واجبست با امام عادل و هر كه كشته شود از براى محافظت مال خود شهيد است و تقيه در بلاد تقيه واجب است و قسمى كه كسى از براى تقيه بخورد از براى دفع ظلم از خود گناه و كفاره ندارد و طلاق غير سنت كه سنيان ميكنند صحيح نيست و حضرت امير عليه السّلام فرمود كه زنهار نخواهيد زنانى كه سنيان سه طلاق در يك مجلس ميگويند كه آنها شوهر دارند و زياده از چهار زن آزاد را بعقد دائم نميتوان خواست و صلوات بر حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و آل او واجب است در هر موطن كه نام آن حضرت مذكور شود و در وقت عطسه كردن و وزيدن بادها يا كشتن حيوانات و غير آنها و دوستى دوستان حقتعالى واجب است و دشمنى دشمنان خدا و بيزارى از ايشان و از پيشوايان ايشان واجب است و نيكى پدر و مادر واجب است هر چند بت‌پرست و كافر باشند اما اطاعت ايشان و غير ايشان در معصيت خدا جايز نيست زيرا كه اطاعتى نميباشد مخلوق را در معصيت خالق و تذكيه حيوانى كه در شكم حيوان ديگر باشد بذبح كردن مادر آنست و حلال است و اگر مو و پشم برآورده باشد و واجب است حلال دانستن متعه زنان و حج تمتع و عول و تعصيب كه سنيان بگفته عمر در ميراث ميكنند بدعت است و مخالف قرآن است و با فرزند پدر و مادر احدى ميراث نميبرد مگر زن و شوهر و كسى كه خدا از براى ايشان در قرآن سهمى قرار كرده است اولى و احق است بميراث از كسى كه سهمى در قرآن نداشته باشد و ميراث بعصبه دادن چنانكه عمر كرده‌