ايشان را بنزد پيغمبر بعد از خود فرستد و همچنين هر پيغمبرى حواله به پيغمبر بعد از خود كند تا بحضرت عيسى عليه السّلام رسد او گويد كه با من بيائيد و ببرد ايشان را بنزد محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم چون بنزد آن حضرت روند گويد بيائيد با من تا ببرد ايشان را بسوى دروازه بهشت و رو بدرگاه رحمت بسجده درآيد و بسيار در سجده بماند تا آنكه ندا از جانب حقتعالى باو برسد كه سر بردار و شفاعت كن تا شفاعت ترا قبول كنم و آنچه خواهى بطلب تا عطا كنم اينست معنى آنچه خدا فرموده است‌ عَسى‌ أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً و در امالى و بشارة المصطفى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه چون روز قيامت شود حق تعالى جمع كند اولين و آخرين را در يك زمين پس تاريكى و ظلمت شديدى ايشان را فراگيرد كه همه بناله و فغان آيند و گويند پروردگارا بگشا از براى ما اين ظلمت را پس رو بمحشر آورند گروهى كه روى نورانيشان زمين قيامت را روشن كند پس اهل محشر گويند كه اينها همه پيغمبران خدايند ندا از جانب حقتعالى آيد كه ايشان پيغمبران نيستند باز پرسند كه ايشان ملائكه مقربين حضرت جل و علا ميباشند پس ندا از مصدر جلال حضرت الهى آيد كه ملائكه مقربين نيستند باز سؤال نمايند كه ايشان شهيدان راه خداى تبارك و تعالى ميباشند و ايضا ندا از جانب حضرت رب العزة رسد كه شهيدان نيستند گويند كه پس كيستند ندا رسد بايشان كه اى اهل محشر از ايشان بپرسيد كه كيستيد شما چون پرسند گويند مائيم ذريه رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مائيم اولاد على عليه السّلام ولى اللّه مائيم مخصوص بكرامت خدا مائيم ايمنان و مطمئنان پس ندا از جانب حق عز و جل بايشان رسد كه شفاعت كنيد در محبان خود و اهل مودت پس ايشان شفاعت كنند و شفاعت ايشان روا گردد و در علل الشرايع از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه شيعيان ما از نور خدا خلق شده‌اند و بسوى او برمى‌گردند بخدا قسم كه شما بما ملحق ميگرديد در روز قيامت و ما شفاعت ميكنيم و قبول ميشود و بخدا سوگند كه شما شفاعت خواهيد كرد قبول خواهد شد و هيچ‌يك از شما نيست مگر آنكه از براى او ظاهر خواهد شد آتشى از جانب چپ او و بهشتى از جانب راست او پس دوستان خود را داخل بهشت ميكند و دشمنان خود را داخل جهنم و در خصال از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه هر كه انكار سه چيز كند از شيعيان ما نيست معراج را و سؤال قبر را و شفاعت را.

و على بن ابراهيم بسند صحيح از آن حضرت و پدر بزرگوارش روايت كرده است كه بخدا سوگند كه ما بسيار شفاعت خواهيم كرد و قبول خواهد شد تا آنكه چون دشمنان ما اين حالت را مشاهده كنند گويند آنچه حق تعالى فرموده است كه مضمونش اينست پس نيست ما را شفاعت‌