حق اليقين - علامه مجلسى - الصفحة ٦٠٠ - (مقصد اول) در بيان گناهان صغيره و كبيره است
است چنانكه على بن ابراهيم روايت كرده است كه اصحاب حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله و سلّم چون بنزد آن حضرت مىآمدند ميگفتند انعم صباحك و انعم مسائك و اين تحيت اهل جاهليت بود پس حقتعالى فرستاد وَ إِذا جاؤُكَ حَيَّوْكَ بِما لَمْ يُحَيِّكَ بِهِ اللَّهُ يعنى هرگاه آيند بنزد تو تحيت ميگويند تو را بآنچه تحيت نكرده است تو را بآن خدا پس حضرت فرمود بايشان كه خدا بدل كرده است از براى ما اين را به تحيتى كه بهتر است از اين و آن تحيت اهل بهشت است بگوئيد السّلام عليكم.
(دويم) آنكه مراد سلام بر اهل و عيال خود است و ابن بابويه در معانى الاخبار از حضرت باقر عليه السّلام روايت كرده است كه مراد سلام مرد است بر اهل خانه خود در وقتى كه داخل شود و ايشان جواب سلام او بگويند اينست سلام بر انفس شما و در مجمع البيان اين مضمون را از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است (سيم) آنكه مراد سلام بر خود است در وقتى كه كسى نباشد در خانه بآنكه بگويد «السّلام علينا و على عباد اللّه الصالحين» و على بن ابراهيم در تفسير روايت كرده است در تفسير اين آيه كه چون شخصى داخل خانه خود شود اگر كسى در آن خانه باشد سلام كند بر ايشان و اگر كسى نباشد بگويد السّلام علينا من عند ربنا و در بعضى از نسخ چنين است كه بعضى گفتهاند اگر كسى را نبيند بگويد السّلام عليكم و رحمة اللّه و قصد كند دو ملك را كه با او مىباشند و در خصال بسند معتبر از حضرت امير عليه السّلام روايت كرده است كه هرگاه احدى از شما داخل منزل خود شود بر اهل خود سلام كند بگويد السّلام عليكم و اگر او را اهلى نباشد بگويد السّلام علينا من ربنا و هرگاه برادر مؤمن تو بگويد حياك اللّه بالسلام بگو حياك اللّه بالسلام و احلك دار المقام و از حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله و سلّم منقول است كه هرگاه احدى از امت مرا ملاقات كنى سلام كن بر او تا عمر تو دراز شود و هرگاه داخل خانه خود شوى سلام كن بر ايشان تاخير خانه تو زياد و بسيار شود و از ابن عباس روايت كردهاند كه مراد آنست كه چون داخل مسجد شوى بر اهل مسجد سلام كن و وجه سيم اظهر وجوه است و مؤيد است باحاديث معتبره و تكلفى در أَنْفُسَكُمْ نبايد كرد و بنا بر اين دور نيست كه مراد از اين آيه اين باشد كه سلام كنيد بر خود از جانب خدا بآنكه بگوئيد سلام بر ما باد از جانب پروردگار ما چنانكه ظاهر روايت حضرت باقر عليه السّلام است (سيزدهم) خلافى نيست ميان علماى اماميه كه هرگاه كسى در نماز باشد و ديگرى بر او سلام كند واجب است بر او كه تلفظ كند برد سلام و خلاف است در آنكه اگر نكند نماز او باطل است يا نه بعضى گفتهاند مطلقا مبطل نيست و بعضى گفتهاند اگر چيزى از اذكار را بعد از سلام