حق اليقين - علامه مجلسى - الصفحة ٣٨٦ - فصل سيم در اقرار بحقيقت مرگ و توابع آنست و در آن دو مطلب است
حضرت فرمود كه يعنى اى نفسى كه مطمئن گرديدهاى بسوى محمد (ص) و اهل بيت او برگرد بسوى پروردگار خود در حالتى كه راضى باشى بولايت ائمه خود و مرضى و پسنديده باشى بسبب ثواب خدا پس داخل شو در ميان بندگان من يعنى محمد و اهل بيت او و داخل شو در بهشت من پس در آن وقت هيچ چيز محبوبتر نيست بسوى او از آنكه روحش كشيده شود و ملحق شود بمنادى و در احاديث معتبره ديگر فرمود هيچ نفسى نميميرد هرگز تا رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و امير المؤمنين عليه السّلام را نه بيند راوى پرسيد كه چون ايشان را ديد بدنيا بر ميگردد فرمود نه چون ايشان را ديد ميرود بسوى آخرت و هر دو مىآيند و رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مى آيد نزديك سر او مينشيند و على عليه السّلام نزديك پاى او مينشيند پس حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم سر را نزديك گوش او ميبرد و ميگويد بشارت باد ترا منم رسول خدا و منم كه بهترم از براى تو از آنچه گذاشته در دنيا پس حضرت امير المؤمنين عليه السّلام برمىخيزد و سر را نزديك او ميبرد و ميگويد اى ولى خدا شاد باش منم على بن أبي طالب عليه السّلام كه او را دوست ميداشتى و در اين وقت نفع من بتو ميرسد پس فرمود كه اين در كتاب خداست الَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ لَهُمُ الْبُشْرى فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ لا تَبْدِيلَ لِكَلِماتِ اللَّهِ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ يعنى آنها كه ايمان آوردهاند و پرهيزكار بودهاند از براى ايشان است بشارت در زندگانى دنيا و در آخرت و آنست فوز عظيم و در روايت معتبره ديگر فرمود كه چون زبان محتضر بند ميشود رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و امير المؤمنين عليه السّلام حاضر ميشوند و رسول خدا در دست راست او مينشيند و حضرت امير عليه السّلام در دست چپ او و حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم باو ميفرمايد كه آنچه اميد داشتى در پيش روى تست و آنچه ميترسيدى از آن ايمن گرديدى پس در بهشت را براى او ميگشايند و ميگويند اين منزل تست در بهشت اگر ميخواهى تو را برگردانيم بدنيا و آنچه خواهى از طلا و نقره بتو ميدهيم گويد مرا بدنيا حاجتى نيست پس در آن وقت رنگش سفيد ميشود و جبينش عرق ميكند و لبهايش بهم كشيده ميشود و بينى او دراز ميشود و آب از ديدهاش روان ميگردد و چون جان از بدنش بيرون رفت باز دنيا را بر او عرض ميكنند و او اختيار آخرت ميكند پس روح با او است و او را غسل ميدهد با آنها كه غسل ميدهند و ميگرداند بدن خود را با آنها كه ميگردانند و چون او را كفن كردند و در جنازه گذاشتند و جنازه را برداشتند روح در پيش روى آن جماعت ميرود و ارواح مؤمنان باستقبال او مىآيند و بر او سلام مىكنند و بشارت ميدهند او را بآنچه حقتعالى از براى او مهيا كرده است از نعيم بهشت و چون او را در قبر گذاشتند روح را باو بر ميگردانند از سر او تا كمر او و از او سؤال ميكنند از آنچه ميداند از اعتقادات حق چون جواب گفت در بهشت را بر روى او ميگشايند