هرگاه بيايد وعده پروردگار من سد را با زمين هموار ميكند و وعده پروردگار من حق است و در جاى ديگر فرموده كه تا وقتى كه گشوده شوند يأجوج و مأجوج يعنى سد ايشان و ايشان از هر بلندى بسرعت بزير آيند و نزديك شود وعده حق قيامت و مفسران از حذيفه روايت كرده‌اند كه رسول خدا فرمود كه يأجوج امتى است و مأجوج امتى است و هر يك چهار صد طايفه‌اند و مردى از ايشان نمى‌ميرد تا هزار فرزند از صلب خود مى‌بيند و ايشان سه صنف‌اند صنفى از ايشان مانند درختان بلندند و صنفى از ايشان طول و عرضشان مساوى است و اين صنف‌اند كه هيچ كوه و آهنى در پيش ايشان نمى‌ايستد و صنفى ديگر يك گوش خود را فراش ميكند و ديگرى را لحاف خود و نمى‌گذرند بفيلى و شترى و خوكى و ساير حيوانات مگر آنكه آنها را ميخورند و هر كه از ايشان ميميرد او را ميخورند مقدمه ايشان در شام خواهد بود و ساقه ايشان در خراسان و نهرهاى مشرق و درياچه مازندران را آخر ميكنند و چون خصوصيات ايشان در احاديث معتبره وارد نشده است بهمين اكتفا كرديم و مجملا ايمان بوجود ايشان و خروج ايشان نزديك بقيامت و سد ذو القرنين چنانچه در نص قرآن مجيد وارد شده است بايد آورد و گوش بسخن ملاحده و شبهه‌هاى ايشان نبايد كرد و تجسس خصوصيات آنها ضرور نيست.

دويم دابة الارض كه سابقا در رجعت مذكور شد.

سيم بيرون آمدن آفتاب است از جانب مغرب‌ چنانچه حقتعالى فرموده است كه روزى كه بيايد بعضى از آيات پروردگار تو نفعى نمى‌بخشد نفسى را ايمان او كه پيشتر ايمان نياورده باشد يا كسب كند در ايمان او خيرى و طاعتى و عامه از رسول خدا روايت كرده‌اند كه آيات طلوع آفتابست از مغرب و دابة الارض است و دجال و دخان و مرگ و قيامت و عياشى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه آيات پروردگار طلوع شمس است از مغرب و خروج دابة الارض و دخان و كلينى و شيخ طوسى بسند معتبر از آن حضرت روايت كرده‌اند كه چون آفتاب از مغرب طلوع كند همه كس ايمان مى‌آورد و ايمان بايشان نفعى نمى‌بخشد و على بن ابراهيم نيز بسند صحيح روايت كرده است كه چون آفتاب از مغرب طلوع كند هر كه ايمان آورد ايمان نفعى باو نمى‌بخشد.

چهارم دخانست‌ كه در احاديث سابقه مذكور شد و آن اشاره است بآنكه حقتعالى فرموده است‌ يَوْمَ تَأْتِي السَّماءُ بِدُخانٍ مُبِينٍ يَغْشَى النَّاسَ هذا عَذابٌ أَلِيمٌ‌ يعنى روزى كه بياورد آسمان دود هويدائى كه فراگيرد مردم را گويند اين عذابى است دردآورنده پروردگارا