آنها كه در عبادت ريا ميكنند و منع ميكنند ماعون را و از حضرت صادق عليه السّلام منقولست كه ماعون قرضى است كه ميدهى و معروف و نيكى است كه ميكنى و متاع خانه خود را كه بعاريه ميدهى و از جمله ماعونست زكاة راوى گفت ما همسايه‌ها داريم كه هرگاه عاريه ميدهيم بايشان متاعى را ميشكنند و فاسد ميكنند آن را آيا بر ما باكى هست كه ندهيم بايشان حضرت فرمود كه هرگاه چنين باشد باكى نيست كه ندهى و از جمله حقوق حق حيواناتى است كه در خانه‌ها نگاه مى‌دارند واجب است كاه و آب بآنها بدهند و زياده از طاقتشان بار نكنند و بعبث نزنند و روايتى وارد شده است كه حقتعالى زنى را عذاب كرد در باب گربه‌اى كه او را حبس كرد تا از گرسنگى و تشنگى مرد و حقوق خانه و اهل خانه بسيار است و اكثر واجب است به بعضى اكتفا كرديم و چون از خانه بيرون رود در معاشرت دوست و دشمن و كافر و مسلمان و آشنا و بيگانه در مجالس و در راه رفتن و غير ذلك حقوق بسيار هست كه احاديث آنها در كتاب عشرات مذكور است از حقوق رحم و مصاحبان و اصدقاء و برادران ايمانى و حق مسلم بر مسلم و آداب سلوك با اهل ذمه و ترك حسد و تكبر و كينه و عداوت مسلمانان و سخن‌چينى ميان ايشان و تجسس كردن عيوب ايشان و افشا كردن آنها و تهمت زدن و افترا بستن بر ايشان و گمان بد بردن بايشان و تعصب كشيدن اهل شر و محله و قبيله بغير حق و بجبر و خيلاء در پوشش و رفتار و گفتار و دلتنگ شدن و سفاهت و بى‌خردى كردن و دشنام دادن و فحش گفتن و بى‌سبب شرعى كسيرا زدن و كج خلقى كردن و بغى و ظلم و افتخار بباطل و گمراه كردن مردم و فتوا دادن بغير علم و اعانت ظالمان و موافقت ايشان در ظلم و راضى بودن بفعل ايشان و علانيه مرتكب محارم شدن و امثال اينها كه بر هر يك تهديدات و عقوبات عظيمه وارد شده است و وجوب امر بمعروف و نهى از منكر و حب فى اللّه و بغض فى اللّه و غضب كردن از براى خدا و مداهنه نكردن در دين خدا و امر كردن اهل و اولاد خود را بفعل طاعات و ترك معاصى و كيفيت سلوك با اهل ذمه از كفار و رعايت امان ايشان كردن و عهد و امان نشكستن و تقيه از مخالفان و از سلاطين جور و حكام و امراى ظلمه كردن و خود را بمهلكه نينداختن تا بخون نرسد و در كشتن تقيه نميباشد و در بريدن اعضاء و كور كردن و امثال اينها گرداند كه اگر نكند كشته خواهد شد و باين فعل آن شخص كشته نمى‌شود خلاف است و گواهى ناحق از براى تقيه ميتوان داد اگر باعث قتل كسى نشود در قسم دروغ از براى دفع ضرر ظالم از خود و از مؤمن ديگر جايز است و در هر دو تا ممكن باشد بايد توريه كند مثل آنكه مال مؤمنى نزد مؤمنى باشد و ظالمى خواهد بعنف غصب كند او سوگند ياد كند كه مال نزد من نيست و قصد كند كه مالى‌