بسوى بهشت چون بدروازه بهشت رسند ملائكه حلقه را بر در زنند از آن صداى عظيمى ظاهر شود كه جميع حوريان كه كريم منان براى دوستان خود در قصرهاى جنان مهيا گردانيده آن صدا را بشنوند و شادى كنند و بشارت دهند يكديگر را بآمدن ايشان و گويند آمدند بسوى ما دوستان خدا پس در بهشت را براى ايشان بگشايند و داخل بهشت شوند و مشرف شوند بر ايشان زنان از حوريان و آدميان و گويند مرحبا بشما و خوش آمديد چه بسيار شديد بود شوق ما بملاقات شما و دوستان نيز بايشان چنين گويند پس على عليه السّلام از رسول خدا صلى اللّه عليه و آله سؤال كرد از تفسير قول حقتعالى‌ لَهُمْ غُرَفٌ مِنْ فَوْقِها غُرَفٌ مَبْنِيَّةٌ يعنى ايشان را غرفه‌ها است و از بالاى آن غرفه‌ها هست پرسيد كه از براى چه بنا كرده‌اند اين غرفه‌ها را يا رسول اللّه حضرت فرمود كه يا على خدا اين غرفه‌ها را بنا كرده از براى دوستان خود از مرواريد و ياقوت و زبرجد و سقفهاى آنها از طلا است و منقش كرده‌اند بنقره و هر غرفه هزار در دارد از طلا و بر هر درى ملكى موكل است و در آن غرفه‌ها فرشها بلند گردانيده باشند بعضى را بر بالاى بعضى افكنده از حرير و ديبا برنگهاى مختلف و ميان آنها را پر كرده باشند از مشك و عنبر و كافور و اين است معنى قول حق تعالى‌ وَ فُرُشٍ مَرْفُوعَةٍ و چون داخل شود مؤمن بسوى منازل خود در بهشت بر سر او تاج پادشاهى و كرامت بگذارند و بپوشانند بر او حله‌هاى طلا و نقره و در اكليل زير تاج ياقوت و مرواريد بافته باشند و بپوشانند او را هفتاد حله برنگهاى گوناگون و نوعهاى مختلف بافته بطلا و نقره و مرواريد و ياقوت سرخ چنانكه حقتعالى فرموده است كه زيور ميكنند ايشان را بدست رنجها از طلا و مرواريد و پوشش ايشان در بهشت حرير است و چون مؤمن بر تخت خود بنشيند تخت او بحركت آيد از شادى و چون قرار بگيرد ولى خدا در بهشت بمنازل خود رخصت طلبد بر او ملكى كه موكل است به بهشت‌هاى او كه تهنيت و مباركباد گويد او را بكرامتهاى خدا پس گويند باو خدمت‌كاران مؤمن از كنيزان و غلامان كه باش در جاى خود كه ولى خدا تكيه كرده است بر تخت خود و زوجه حوريه سياه چشم او مهياى مضاجعت او گرديده است صبر كن تا ولى خدا از شغل خود فارغ گردد پس زوجه حوريه او از خيمه خود بيرون خرامد و بجانب او روان گردد و كنيزان او بر دور او احاطه كرده باشند و هفتاد حله پوشيده باشد كه بياقوت و مرواريد و زبرجد بافته باشند- و بمشك و عنبر رنگ كرده باشند و بر سرش تاج كرامت گذاشته باشند و در پاهايش دو نعل طلا بوده باشد مكلل بياقوت و مرواريد و بند آن نعلها از ياقوت سرخ پس چون نزديك شود بولى خدا و خواهد برخيزد بسوى او از روى شوق آن حوريه گويد اى ولى خدا امروز روز تعب و مشقت‌