چند ظاهر ميشود كه هرگز خلايق بآن خوشى سازى و نغمه‌اى نشنيده باشند پس حضرت فرمود اين عوضى است از براى كسى كه در دنيا از ترس خدا ترك شنيدن غنا كرده باشد راوى گفت گفتم زياده بفرما فرمود حقتعالى بهشتى بدست خود خلق كرده است كه ديده‌اى آن را مشاهده ننموده است و مخلوقى بر آن مطلع نگرديده است ميگشايد آن را پروردگار در هر صباح و ميفرمايد زياده كن نسيم را زياده كن شميم را آنست كه حقتعالى ميفرمايد فَلا تَعْلَمُ نَفْسٌ ما أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ جَزاءً بِما كانُوا يَعْمَلُونَ‌ و كلينى بسند معتبر از حضرت باقر عليه السّلام روايت كرده است كه از حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله سؤال كردند از تفسير قول حقتعالى‌ يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمنِ وَفْداً يعنى روزى كه محشور گردانيم متقيان را و پرهيزكاران را بسوى خداوند رحمن گروهى حضرت فرمود يا على اين گروه نيستند مگر سواران و ايشان مردانى چندند كه از معاصى خدا پرهيزكارى كردند پس خدا دوست داشت ايشان را و مخصوص گردانيد و اعمال ايشان را پسنديد و ايشان را متقيان نام كرد پس فرمود يا على بحق آن خداوندى كه دانه را شكافته و گياه بيرون آورده و خلايق را خلق كرده ايشان از قبرها بيرون مى‌آيند و ملائكه ايشان را استقبال ميكنند بناقه‌اى چند از ناقه‌هاى عزت كه بر آنها جهازهاى طلا بسته باشند مكلل به مرواريد و ياقوت و حله‌هاى آنها از استبرق و سندس بهشت باشد از بافته ارغوانى و پرواز كنند آن ناقه‌ها با ايشان بسوى محشر با هر مردى از ايشان هزار ملك روند از پيش رو و از جانب راست و از جانب چپ و ايشان را بسرعت تمام برند تا در بزرگ بهشت و بر در بهشت درختى هست كه هر يكى از آن هزار كس را سايه كند و در جانب راست درخت چشمه‌اى هست پاك‌كننده و پاكيزه‌كننده هر يك از ايشان يك شربت از آن بياشامند پس پاك كند حقتعالى بآن دلهاى ايشان را از حسد و بريزد بآن موهاى زياد را از بدنهاى ايشان و اينست معنى قول حقتعالى‌ وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً يعنى بياشامند بايشان شرابى پاك‌كننده از آن چشمه پاك‌كننده پس مى‌روند بسوى چشمه ديگرى از جانب چپ آن درخت پس غسل ميكنند در آن و آن را عين الحيوة ميگويند يعنى چشمه زندگانى پس نميميرند هرگز پس ايشان را بازمى‌دارند در پيش روى عرش و حال آنكه سالم گرديده از آفتها و بيماريها و دردها و از سرما و گرما كه هرگز باينها مبتلا نشوند پس خداوند جبار خطاب كند بملائكه كه با ايشانند كه حشر كنيد دوستان مرا بسوى بهشت و ايشان را با خلايق بازمداريد كه سبقت گرفته است رضاى من از ايشان و واجب گرديده است رحمت من از براى ايشان و چگونه خواهم ايشان را با اصحاب حسنات و سيئات بازدارم پس ميبرند ايشان را ملائكه‌