تعالى پس ميفرمايد كه مقايسه كنيد ميان نعمتهاى من و عمل او پس نعمتهاى خدا فرو ميگيرد اعمال او را و حق تعالى ميفرمايد كه نعمتهاى مرا باو ببخشيد و مقايسه كنيد ميان خير و شر او اگر مساوى باشند عملهاى او حقتعالى شر را بخير برطرف ميكند و او را داخل بهشت ميگرداند و اگر خيرش زيادتى كند حقتعالى به آن زيادتى او را ثواب وافى ميدهد و اگر اعمال شرش زيادتى ميكند و پرهيزكارى از شرك كرده است يعنى شيعه است و عقايدش درست است خدا او را مى‌آمرزد برحمت خود اگر خواهد و تفضل ميكند بعفو خود بر او و شيخ طوسى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه چون روز قيامت شود خدا ما را موكل گرداند به حساب شيعيان ما پس آنچه از خداست از خدا سؤال ميكنيم كه از براى ما ببخشد پس آن از ايشانست و آنچه حق ما است بايشان ميبخشيم پس حضرت اين آيه را خواند إِنَّ إِلَيْنا إِيابَهُمْ ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنا حِسابَهُمْ‌ و در بصائر از حضرت صادق عليه السّلام منقولست كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود كه من اول كسى‌ام كه نزد خدا مى‌آيم در قيامت پس مى‌آيد نزد من كتاب خدا پس اهل بيت من پس امت من پس خدا سؤال ميكند از امت من كه چه كرديد در كتاب من و اهل بيت پيغمبر خود و عياشى روايت كرده است كه حضرت صادق عليه السّلام در تفسير اين آيه‌ إِنَّ السَّمْعَ وَ الْبَصَرَ وَ الْفُؤادَ كُلُّ أُولئِكَ كانَ عَنْهُ مَسْؤُلًا فرمود يعنى گوش را سؤال ميكنند از آنچه شنيده است و چشم را از آنچه ديده است و دل را از آنچه اعتقاد كرده است و كلينى و برقى بسندهاى صحيح از آن حضرت روايت كرده‌اند كه سه چيز است كه بنده مؤمن را بر آن حساب نميكنند طعامى كه بخورد و جامه‌اى كه بپوشد و زوجه صالحه كه او را معاونت نمايد و فرج خود را باو حفظ كند از حرام و در عيون اخبار الرضا (ع) منقول است كه آن حضرت فرمود كه در دنيا نعيم حقيقى نيست بعضى از فقهاء عامه كه حاضر بودند گفتند كه حقتعالى ميفرمايد ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ‌ يعنى سؤال كرده ميشويد در روز قيامت از نعيم و آب سرد مراد است و آن از نعمت دنيا است حضرت بصداى بلند فرمود كه شما چنين تفسير كرده‌ايد و خلاف‌ها كرده‌ايد بعضى گفته‌اند آب سرد است و بعضى گفته‌اند طعام خوشبوى نيكو است و بعضى گفته‌اند خواب لذيذ است و خبر داد مرا پدرم كه اين اقوال نزد جدم حضرت صادق عليه السّلام مذكور شد حضرت در غضب شد و فرمود كه خدا سؤال نميكند بندگانش را از چيزى كه بر ايشان تفضل كرده باشد و منت نميگذارد بر ايشان به آن و منت گذاشتن بانعام از مخلوقين قبيح است پس چگونه بخالق عز و جل توان نسبت داد چيزى را كه از براى مخلوقين نپسنديده است و ايشان را نهى از آن كرده است و ليكن نعيم محبت ما اهل بيت است و موالات و اعتقاد بامامت‌