حق اليقين - علامه مجلسى - الصفحة ٤٤٤ - فصل يازدهم در بيان سؤال از رسل و شهادت شهداء و دادن نامهها بدست راست و چپ و بعضى از احوال و اهوال روز قيامت است
بر مردم و بشهادت شيعيان ما ايشان را جزا ميدهند و عقاب ميكنند و در احاديث بسيار وارد شده است كه هر روز كه مىآيد ندا ميكند آدمى را كه اى فرزند آدم منم روزى تازه و بر تو گواهم پس در من سخن خير بگو و كار خير بكن تا گواهى بدهم از براى تو در قيامت كه بعد از اين مرا نخواهى ديد و شب نيز اين ندا را ميكند و ايضا از آن حضرت منقولست كه مؤمن را در روز قيامت نامه گشوده ميدهند كه در آن نوشته است كه اين كتاب خداوند عزيز حكيم است فلان را داخل بهشت گردانيد و در تفسير امام حسن عسكرى عليه السّلام مذكور است كه حضرت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود كه چنانچه خداى عز و جل امر كرده است شما را كه احتياط كنيد از براى جانهاى خود و دينهاى خود و مالهاى خود كه گواهان عدول بر خود بگيرند همچنين احتياط كرده است بر بندگان و از براى ايشان بآنكه گواهان از براى ايشان گرفته است و ملائكه چند بر ايشان گواه و موكل گردانيده است كه حفظ و ضبط ميكنند آنچه از او صادر ميشود از اعمال و اقوال و نگاهكردنهاى او و هم چنين بقعههاى زمين كه بر روى آنها طاعت و معصيت مىكنند گواهانند از براى او و بر او شبها و روزها و ماهها گواهانند و ساير بندگان مؤمن خدا گواهانند از براى او و كاتبان اعمال او گواهانند بر او و چه بسيار كسى در قيامت سعادتمند شود بگواهى اينها از براى او و چه بسيار كسى در قيامت شقى و معذب گردد بگواهى اينها بر او بدرستى كه حق تعالى در روز قيامت مبعوث ميگرداند همه بندگان خود را و كنيزان خود را در يك عرصه كه ديده در همه نفوذ ميكند و صداى داعى را همه ميشنوند و حشر ميكند شبها و روزها و ماهها و سالها و ساعتها و بقعههاى زمين را پس كسى كه عمل صالح كرده باشد شهادت ميدهند از براى او اعضاء و جوارح او و بقعههاى زمين و ماهها و سالها و ساعتها و شبها و روزها و شبهاى جمعه و ساعتهاى آن پس نصيب او ميگردد سعادت ابدى پس كسى كه عمل بدى كرده باشد اينها همه گواهى ميدهند بر او و شقى ميشود بشقاوت ابدى پس عمل كنيد از براى روز قيامت و مهيا كنيد توشه از براى آن روز بعد از آن حضرت فضيلت ماههاى رجب و شعبان و رمضان و فضيلت روزه اينها و اعمال در اينها و گواهى دادن اينها را از براى او بيان فرمود و حسن بن سعيد در كتاب زهد از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه چون حقتعالى خواهد كه مؤمن را حساب كند نامه او را بدست راست او دهد و ميان خود و ميان او حساب او را كند كه ديگرى مطلع نشود و گويد اى بنده من فلان كار و فلان كار كردى گويد بلى اى پروردگار من كردهام پس خداوند كريم فرمايد كه آمرزيدم آنها را از براى تو و بدل كردم آنها را از براى تو بحسنات پس مردم گويند سبحان اللّه اين بنده يك گناه نداشته است و