يعنى قرآن مجيد تكذيب آن كرديم و پاره كرديم و با كوچكتر كه اهل بيت بودند ظلم كرديم گويم بايشان كه برويد بجانب چپ پس ايشان را ميبرند تشنه لب و بد حال بجانب شمال كه محل اهل عذاب و نكال است با روهاى سياه و يك قطره از كوثر نچشند پس وارد شود بر من رايت فرعون امت يعنى عمر و اكثر امت من با اين رايت باشند و ايشانند مبهر چون ابو ذر شنيد گفت راه را گم كرده‌اند فرمود بلكه دين را فاسد كرده‌اند و حق را روكش باطل كرده‌اند و ايشان گروهى‌اند كه غضب ميكنند از براى دنيا و راضى ميشوند از براى دنيا و سخط و عداوت ايشان از براى محض دنيا است چون دست صاحب ايشان را بگيرم باز رنگش سياه شود و قدمهايش بلرزد و دلش بطپيدن آيد و اصحابش نيز مثل او شوند پس از ايشان بپرسم كه چه كرديد با ثقلين گويند بزرگ را نسبت به دروغ داديم و پاره كرديم و با كوچك جنگ كرديم و ايشان را كشتيم پس گويم شما نيز بجانب شمال از پى ياران خود برويد پس ايشان تشنه و آب بر نداشته با روهاى سياه بر گردند و يك قطره آب نچشند پس رايت فلان بيايد يعنى عثمان و او امام پنجاه هزار كس از امت من باشد و سؤال و جواب بهمان نحو باشد كه گذشت پس رايت مجحد بيايد يعنى سر كرده خوارج و او پيشواى هفتاد هزار كس باشد از امت من و حال او نيز چنين شود پس وارد شود بر من امير مؤمنان و قائد رو سفيدان و دست و پا سفيدان و چون برخيزم و دست او را بگيرم روى او و اصحابش سفيد و نورانى شود پس از ايشان بپرسم كه با ثقلين بعد از من چه كرديد گويند بزرگتر را تصديق كرديم و متابعت نموديم كوچكتر را معاونت كرديم و با دشمنان او قتال كرديم پس گويم بيائيد و بياشاميد پس شربتى از آن آب بخورند كه هرگز تشنه نشوند و امام ايشان مانند آفتاب تابان باشد و روهاى بعضى از ايشان مانند ماه بدر چهارده باشد و بعضى مانند ستاره درخشان چون ابو ذر اين حديث را نقل كرد حضرت امير و مقداد گواهى دادند كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم چنين فرمود و حق تعالى فرموده است‌ إِنَّا أَعْطَيْناكَ الْكَوْثَرَ يعنى بدرستى كه ما عطا كرديم بتو حوض كوثر را و مفسران اختلاف كرده‌اند در معنى كوثر بعضى گفته‌اند پيغمبرى و كتابست و بعضى گفته‌اند خير كثير و بعضى گفته‌اند كثرت اصحاب و اشياع امت است و بعضى گفته‌اند بسيارى فرزندان از نسل فاطمه و بعضى گفته‌اند شفاعت است و مشهور ميان مفسران آنست كه مراد حوض كوثر است و احاديث متواتره از طرق عامه و خاصه بر اين مضمون وارد شده است و عامه از عايشه و ابن عمر روايت كرده‌اند كه كوثر نهرى است در بهشت و از ابن عباس مرويست كه چون اين سوره نازل شد رسول خدا بر منبر بر آمد و بر مردم خواند كه چون از منبر بزير آمد گفتند يا رسول اللّه كوثر