در حالتى كه كفن خود را بر كمر بسته باشم و شمشير و نيزه خود را برهنه كرده باشم و لبيك گويم دعوت كسى را كه جميع خلق را بسوى يارى او دعوت مينمايد و شيخ در مصباح از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام زيارت بعيد حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و ائمه عليه السّلام را روايت كرده است و در آن روايت مذكور است كه من قائلم بفضل شما و اقرار دارم برجعت شما و انكار نميكنم قدرت خدا را بر هيچ چيز و قائل نميشوم مگر بآنچه خدا خواسته است و صاحب كامل الزيارة از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام زيارتى از براى حضرت امام حسين عليه السّلام روايت كرده است و در آن زيارت مذكور است كه يارى من از براى شما مهيا است تا حكم كند خدا و مبعوث گرداند شما را پس با شما خواهم بود نه با دشمنان شما پس من از آنهايم كه ايمان دارم برجعت شما و انكار نميكنم هيچ قدرت خدا را و تكذيب نميكنم هيچ مشيت او را و نميگويم هيچ چيزى را كه خدا خواهد نميتواند بود و بسند صحيح در زيارت ديگر همين مضمون را روايت كرده‌اند و ايضا بسند معتبر زيارت ديگر از براى حضرت امام حسين عليه السّلام و جميع ائمه روايت كرده است و در آن زيارت مذكور است كه خداوندا مبعوث گردان او را در زمان پسنديده كه انتقام بكشى باو از براى دين خود و بكشى باو دشمن خود را بدرستى كه تو او را وعده كرده‌اى و توئى پروردگارى كه خلف وعده نميكنى- و كلينى در وصف قبض روح مؤمن از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام روايت كرده است در حديث طولانى كه فرمود پس روح مؤمن زيارت ميكند آل محمد را در بهشت‌هاى رضوى و ميخورد با ايشان از طعام ايشان و مى‌آشامد با ايشان از شرابشان و با ايشان سخن ميگويد در مجالس ايشان تا خروج كند قائم آل محمد پس خدا زنده ميگرداند ايشان را پس با او مى‌آيند تلبيه‌گويان فوج فوج پس در آن وقت بشك مى‌افتند اهل بطلان و مضمحل ميشوند مخالفان و از اين جهت بود كه حضرت رسول بحضرت امير گفت كه وعده‌گاه ما و تو وادى السلام است يعنى نجف اشرف و در دعائى كه در سرداب غيبت حضرت صاحب بايد خواند مذكور است كه پروردگارا توفيق ده مرا كه باطاعت قائم قيام نمايم و در خدمت او باشم و از معصيت او اجتناب نمايم و اگر مرا پيشتر از دنيا ببرى پس بگردان مرا اى پروردگار من از آن جماعتى كه برمى‌گردند در رجعت او و پادشاهى ميكنند در دولت او و متمكن ميگردند در ايام او و در زير علم سعادت شيم او ميباشند و محشور ميشوند در زمره او و روشن ميشود ديده ايشان برؤيت او در كتاب اقبال و مصباح روايت كرده است كه توقيعى از حضرت صاحب بيرون آمد بسوى ابو القاسم بن العلا كه روز سيم ماه شعبان كه روز ولادت حضرت امام حسين عليه السّلام است كه اين دعا را بايد بخوانند و دعا را فرمود تا آنجا كه ترجمه‌اش اينست كه در مدح حضرت‌