درسنامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ٢٦ - نخستين امام خردسال

نخستين امام خردسال

در ميان امامان دوازدهگانه،نخستين پيشوايى كه در سن كودكى به امامت رسيد، حضرت جواد الائمه عليه السّلام بود.

حضرت امام محمد تقى عليه السّلام نهمين پيشواى شيعيان و يگانه فرزند حضرت رضا عليه السّلام، در روز دهم رجب سال ١٩٥ ق در مدينه چشم به جهان گشود.آن حضرت،در هفت سالگى به مقام امامت رسيد. [١]

از آن‌جا كه اين مسأله در دوران امامت بى‌سابقه بود،در ابتدا برخى بدان اعتراض كردند؛ولى رفته‌رفته با هدايت‌هاى قبلى امام رضا عليه السّلام و كرامت‌هايى از خود آن حضرت،دل شيعيان آرام گرفت.

معمّر بن خلاّد گويد:از امام رضا عليه السّلام شنيدم مطلبى دربارۀ امر امامت بيان كرد و سپس فرمود:

ما حاجتكم إلى ذلك هذا أبو جعفر قد أجلسته مجلسى و صيّرته مكانى و قال إنّا أهل بيت يتوارث أصاغرنا عن أكابرنا القذّة بالقذّة؛

چه احتياجى به اين موضوع داريد؟اين ابوجعفر است كه او را به جاى خود نشانيده و قائم مقام خود ساخته‌ام و فرمود:ما خاندانى هستيم كه خردسالانمان موبه‌مو از بزرگسالان‌مان ارث مى‌برند. [٢]

اين روايت بيانگر آن است كه مقام امامت،به كمى و يا زيادى سن ربطى ندارد.

ابوبصير گويد:خدمت امام صادق عليه السّلام رسيدم،در حالى كه كودك نابالغى عصاكش من بود.حضرت به من فرمود:

كيف أنتم إذا احتجّ عليكم بمثل سنّه أو قال سيلى عليكم بمثل سنّه؛

چگونه خواهيد بود زمانى كه حجت بر شما هم سال اين كودك باشد؟ [٣][يا فرمود:همسال اين كودك بر شما ولايت داشته باشد]. [٤]