بعضى از حاضران در مجلس گفتند:«براى شما امكان دارد در اين موضوع كتابى بنويسيد؟»گفتم:«پرداختن به اين مسأله،سبب جريحه‌دار شدن عواطف مى‌شود و اين را نمى‌پسندم؛به ويژه مثل اين زمان كه ما به وحدت كلمه نياز شديد داريم».گفتند:«بحث علمى با حفظ آداب مناظره و خارج نشدن از آداب و اخلاق اسلامى،اشكال ندارد».

از اين‌رو پذيرفتم در اين باب،كتابى بنگارم.آن‌گاه پس از مطالعه كتاب‌هايى كه در دسترس بود،احاديث مربوط به موضوع را ذيل عنوان مناسب،گردآورى كردم.اگر حديثى بر چند عنوان دلالت داشته،آن را زير هريك از عناوين آوردم.

در نقل روايات،بر كتاب‌هايى كه در چاپخانه‌هاى اهل سنّت به طبع رسيده بود،يا آثار مخطوطى كه اعتبار آن‌ها مسلّم بود،اكتفا كردم و جز اندكى از كتاب‌هاى چاپ شده در ايران،نقل نكردم.عنايت داشتم مطالبى گرد آورم كه از كتاب‌هاى اهل سنّت و مورد اعتماد آنان باشد.از علماى شيعه و منابع شيعى كه احاديث نبوى را از طريق اهل سنّت نقل كرده‌اند،حديث نقل نكردم،مگر مقدارى از كتاب الدرر الموسوية فى شرح عقايد الجعفرية،تأليف حسن صدر كاظمى،به سبب اداى بعضى حقوق و تأييد مطالب.

مؤلف،در پايان مقدمه مى‌گويد:«خدا را شاهد مى‌گيرم من به ديده انصاف به احاديث و سخنان سلف صالح نگريستم و بر آن رويه مشى كردم كه اعتقاد خود را با دليل منطبق سازم».

اين كتاب،در هشت فصل بدين قرار گرد آمده است:

فصل اول:درباره بشارت‌هايى است كه بر ظهور حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف در قرآن،سنّت پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و سلّم،سخنان حضرت على عليه السّلام و بزرگان و دانشمندان،در قالب نظم يا نثر وارد شده است.

فصل دوم:مهدى منتظر،عرب و از امت پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلّم است و بيت شريف و خانواده وى مشخص بوده و شواهد بسيارى بر اين دلالت دارند.

فصل سوم:در ويژگى‌هاى ظاهرى و باطنى،ملكات فاضله،دانش،قضاوت،بيعت، حكومت،اصلاحات و...

فصل چهارم:در مقام و منزلت حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف نزد خداوند و...