درسنامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ١٧ - ١ حديث معراج

از روايت‌ها و حكايت‌هاى تاريخى به روشنى به دست مى‌آيد،سال‌ها پيش از آن كه نهم ربيع الاول سال ٢٦٠ ق فرا رسد،پيشوايان معصوم عليهم السّلام و به ويژه واپسين فرستادۀ خداوند، پيامبر خاتم صلّى اللّه عليه و اله و سلّم امامت آخرين حجّت الهى،حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف را نويد داده بودند.

نه فقط پيروان مكتب اهل بيت عليهم السّلام كه برخى از دانشوران اهل سنّت،در رواياتى چند به اين حقيقت بزرگ اشاره كرده‌اند. [١]

تأكيد بر پيشوايى آخرين امام معصوم

از آن‌جا كه شرايط امامت آخرين امام،با پيشوايان پيشين ديگرگون بود،پافشارى‌هاى فراوانى بر آگاهى‌بخشى امامت ايشان شده است.

برخى روايت‌ها كه بر اين امر اصرار داشت،بدين قرار است:

١.حديث معراج

رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلّم دربارۀ آنچه در شب معراج ديده بود،پس از بيان ديدن نور پيشوايان معصوم عليهم السّلام و آخرين جانشين خود ميان آن‌ها،مى‌فرمايد:

...فقلت:«يا ربّ من هؤلاء؟فقال:«هؤلاء الأئمّة و هذا القائم يحلّ حلالى و يحرّم حرامى و ينتقم من أعدائى.يا محمّد!أحببه فإنّى أحبّه و أحبّ من يحبّه...»؛ [٢]

...عرض كردم:«پروردگارا!اينان چه كسانى هستند؟»فرمود:ايشان پيشوايانند و اين قائم است؛همو كه حلال مرا حلال مى‌كند و حرام مرا را حرام مى‌سازد و از دشمنان من انتقام مى‌گيرد.اى محمد!او را دوست بدار.

پس همانا من او را دوست مى‌دارم و هركس كه او را دوست بدارد،نيز دوست مى‌دارم...».