فرهنگ نامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ٤٨٨ - همسر و فرزند مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف

براى او خارج مى‌شود [-رجعت مى‌كند]؛ پس همانا او فرزندى نخواهد داشت.» [١]

على بن ابى حمزه گفت: «راست فرمودى. اين‌چنين فرمود جدّ بزرگوارت.»

دو روايت پيشين در اثبات ادعا كافى است؛ ولى برخى امور ديگرى را مى‌توان شاهد آورد:

٣. رواياتى حضرت خضر را كسى معرفى كرده است كه وحشت تنهايى حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف را در دوران غيبت برطرف مى‌سازد، در حالى كه اگر آن حضرت زن و فرزند داشت، به ملازم و همراه نيازى نبود.

امام رضا عليه السّلام فرمود:

خضر عليه السّلام از آب حيات نوشيد و او زنده است. . . خداوند سبحانه و تعالى به واسطه او تنهايى قائم ما را در دوران غيبتش به انس تبديل كند و غربت و تنهايى‌اش را با وصلت او مرتفع سازد. [٢]

٤. در روايات فراوانى از آن حضرت با القاب فريد (تك) و وحيد (يگانه) ياد شده است و اين، با زن و فرزند داشتن منافات دارد. [٣]

٥. دسته‌اى از روايات، ملازمان حضرتش را در دوران غيبت، فقط سى تن از ياران خاص آن حضرت ذكر كرده است. امام صادق عليه السّلام در اين‌باره فرمود:

صاحب اين امر، از غيبتى ناگزير است و در غيبت خود، ناچار از گوشه‌گيرى و كناره‌جويى از ديگران است. طيبه [-مدينه]خوش‌منزلى است و با وجود سى تن [يا به همراهى سى نفر]در آن‌جا وحشت و ترسى نيست. [٤]

علامه محمد تقى شوشترى دربارۀ فرزنددار بودن امام زمان عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف نوشته است:

بايد گفت: در هيچ خبرى وارد نشده است كه آن حضرت پيش از