فرهنگ نامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ٣٩٧ - مسجد جمكران

مردم را بگو تا رغبت بكنند بدين موضع و عزيز دارند و چهار ركعت نماز اينجا بگذارند دو ركعت تحيت مسجد در هرركعتى يك بار الحمد و هفت بار قل هو اللّه احد و تسبيح ركوع و سجود هفت بار بگويند و دو ركعت نماز امام صاحب الزمان عليه السّلام بگذارند [١]بر اين نسق چون فاتحه خواند به إِيّٰاكَ نَعْبُدُ وَ إِيّٰاكَ نَسْتَعِينُ ؛ رسد صد بار بگويد و بعد از آن فاتحه را تا آخر بخواند و در ركعت دوم نيز به همين طريق بگذارد و تسبيح در ركوع و سجود هفت بار بگويد و چون نماز تمام كرده باشد تهليل بگويد و تسبيح فاطمه زهرا عليها السّلام و چون از تسبيح فارغ شود سر به سجده نهد و صد بار صلوات بر پيغمبر و آلش صلوات اللّه عليهم بفرستد و اين نقل از لفظ مبارك امام عليه السّلام است كه «فمن صليهما فكانما صلى فى البيت العتيق» ؛ [٢]يعنى هركه اين دو ركعت نماز بگذارد همچنين باشد كه دو ركعت نماز در كعبه گزارده باشد.

حسن مثله جمكرانى گفت كه من چون اين سخن بشنيدم گفتم با خويشتن كه گويا اين موضع است كه تو مى‌پندارى انما هذا المسجد للامام صاحب الزمان. . .

مولف گويد: در نسخه فارسى تاريخ قم و در نسخه عربى آن‌كه عالم جليل آقا محمد على كرمانشاهى مختصر اين قصه را از آن نقل كرده در حواشى رجال مير مصطفى در باب حسن تاريخ قصه را در ثلث و تسعين يعنى نود و سه بعد از دويست [٣]نقل كرده و ظاهرا بر ناسخ