فرهنگ نامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ٣٦٩ - لوح حضرت زهرا عليها السّلام
و صبر ايوب را دارا است و دوستانم در زمان [غيبت]او خوار شده و سرهاى آنان را هديه مىدهند؛ همچنان كه سرهاى ترك و ديلم را اهدا مىكنند. آنان را مىكشند و آتش مىزنند و آنان ترسان و هراسان مىباشند. زمين، از خونشان رنگين شود و صداى فرياد و ناله از زنانشان برخيزد. آنان، دوستان حقيقى من باشند و به واسطۀ آنها هرفتنه كور ظلمانى را برطرف سازم و سختىها و ترسها را برطرف نمايم و بارهاى سنگين و زنجيرها را از آنان بردارم.
ايشان، كسانىاند كه صلوات و رحمت پروردگار بر آنان است و ايشان، ره يافتگان راستين هستند. [١]
اين روايت، با اندك تفاوتهايى در منابع روايى ديگر نيز ذكر شده است. [٢]
[١] . شيخ صدوق، كمال الدين و تمام النعمة، ج ١، باب ٢٨، ح ١.
[٢] . محمد بن يعقوب كلينى، الكافى، ج ١، ص ٥٢٧، ح ٣؛ نعمانى، الغيبة، ص ٦٢، ح ٥؛ شيخ صدوق، عيون اخبار الرضا عليه السّلام، ج ١، ص ٤١، ح ٢، ص ٤٦، ح ٥؛ قرطبى انصارى، القاب الرسول و عترته، ص ١٣؛ طبرسى، الاحتجاج، ج ١، ص ١٦٢؛ شيخ طوسى، كتاب الغيبة، ص ١٤٣، ح ١٠٨.