١-١. برخى مى‌گويند: اگر چه حضرت با شمشير قيام مى‌كند، خداوند سبحانه و تعالى در آن شمشير قدرت و اعجازى نهفته است كه تمام سلاح‌هاى موجود را مقهور نيروى خود مى‌سازد. [١]

١-٢. دسته ديگر مى‌گويند: خداوند در عصر ظهور، تمام تسليحات پيشرفته را از كار انداخته، مردم به ناگزير در جنگ، از همان سلاح‌هاى ابتدايى (يعنى شمشير و مانند آن) استفاده مى‌كنند؛ بنابراين حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف با همان شمشير مى‌جنگد.

١-٣. همۀ اسلحه‌ها در اختيار حضرت قرار مى‌گيرد؛ ولى از آن‌جا كه استفاده از آن‌ها به ناگزير ستمگرانه نيز خواهد بود، حضرت فقط از سلاح شمشير بهره خواهد برد.

١-٤. برخى ديگر گفته‌اند: به سبب جنگ‌هاى خونين فراوانى كه در آستانه ظهور به وقوع مى‌پيوندد، تمام سلاح‌هاى پيشرفته از بين خواهد رفت و از آن پس در جنگ فقط از ابزارهاى ساده استفاده مى‌شود.

دليل‌هاى اين ديدگاه

يك. رواياتى كه دربارۀ سلاح حضرت مهدى عليه السّلام وجود دارد به صراحت از شمشير سخن مى‌گويد؛ از جمله رواياتى مى‌گويد: «شمشيرى كه نزد حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف است، نزديكى زمان قيام، با قدرت الهى به سخن درآمده، حضرت را از وقت ظهور آگاه مى‌سازد» . [٢]

روايات ديگرى حكايت مى‌كند:

«حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف براى گسترش عدل و قسط، مدت هشت ماه شمشير بر شانه خود دارد.» [٣](كه اگر مقصود نماد قدرت بود، تمام دوران قيام و حكومت ذكر مى‌شد) .

دو. معصومين عليهم السّلام مى‌توانستند از مدلول سلاح-كه قدرت و قوّت است-ياد كنند.

[١] . ر. ك: شيخ صدوق، الخصال، ج ٢، ص ٦٤٩، ح ٤٣.

[٢] . پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلّم فرمود: «و له سيف مغمد فإذا حان وقت خروجه اقتلع ذلك السّيف من غمده و أنطقه اللّه عزّ و جلّ فناداه السّيف اخرج يا ولىّ اللّه فلا يحلّ لك أن تقعد عن أعداء اللّه فيخرج. . .» ، كمال الدين و تمام النعمة، ج ١، ص ١٥٥؛ ر. ك: شيخ صدوق، خصال، ج ٢، ص ٤٩؛ همو، عيون اخبار الرضا عليه السّلام، ص ٥٩.

[٣] . «. . . و يضع السيف على عاتقه ثمانية أشهر هرجا هرجا حتى رضى اللّه. . .» ، نعمانى، الغيبة، ص ١٦٤، ح ٥.