شايد جاى كم‌ترين ترديدى نباشد كه بر اساس تمام مسالك و مبانى و مذاهب، ما انسان ها مانند حيوانات بدون تكليف نيستيم، بلكه مسلّماً شريعت مقدس اسلام، مجموعه‌اى از قوانين و دستورها را آورده است و انسان ها را موظف كرده كه به آنها عمل كنند. پس اجمالا ما انسان ها تكليفى داريم و به حكم عقل بايد به دنبال شناسايى تفصيلى آن برويم ، زيرا قطعاً در صورت عدم شناسايى، نمى‌توانيم به آن عمل كنيم و اگر به آن عمل نكنيم، در خلاف مسيرى قرار مى‌گيريم كه خداوند متعال ما را براى پيمودن آن مسير، آفريده است و بى ترديد در اين صورت پايان حركتمان، خطرناك و مساوى با عذاب ابدى خواهد بود.

اگر عقل، تواتر عقلى، نصوص و متون دينى و اتفاق تمام شرايع، تأييد مى‌كنند كه بايد انسان در برابر خداى خود، خضوع و خشوع داشته باشد و به اوامر و نواهى او گردن نهد، اين امر نيز، مسلّم و پذيرفته است كه بايد انسان براى به دست آوردن آن اوامر و نواهى و اطلاع از كميت و كيفيت آنها به جستجو بپردازد و مظانّ وجود آنها را با دقت هر چه بيشتر