الْمريض و الصبيّ».
و نيز در تهذيب با اسناد صحيح از آن حضرت روايت كردهاند كه فرمود: «إذا كانوا سَبْعة يوم الجُمُعَة» چون هفت كس باشند روز جمعه «فليصلّوا في جماعةٍ» پس بايد كه در جماعت نماز بكذارند يعنى نماز جمعه بكذارند، به دليل اشتراط عدد مخصوص و آدابى كه مذكور مىشود «وَ ليلبس البردَ» و بايد كه برد بپوشد، يعنى پيش نماز، و بُرد جامهايست نفيس كه آن را ردا مىكردهاند «و العَمامَةَ» و عمامه بر سر كيرد «وَليتَوكأَّ عَلى قَوسٍ أوعَصاً» و بايد كه تكيه كند بر كمانى يا عصايى «وَليَقْعُد قعدةً بَيْنالخُطبتَين» و بايد كه بنشيند نشستنى ميان هر دو خطبه «و يجْهَرْ بالقَراءة» و بلند كند قراءت را «ويَقْنُت في الرّكعةِ الاولى مِنهما قَبْل الرّكُوعِ» قنوت بخواند در ركعت اوّل از آن دو ركعت پيش از ركوع.
و نيز در هر دو كتاب به اسناد صحيح روايت كرده از آن حضرت كه فرمود: «إذاكان القَوْمُ في قَريَةٍ» چون باشند قومى در دهى «يُصَلّوُنَ الْجُمعةَ أربَعَ رَكَعاتٍ» جمعه را چهار ركعت مىكذارند «فإن كانَ لَهُمْ مَن يخْطبُ» پس اكر كسى باشد ايشان آن را كه خطبه تواند خواند «جمعوا» نماز جمعه مىكذارند «إذا كانُوا خَمْسَةً» چون پنج كس باشند «وَ إنَّما جُعلَتْ رَكْعتَيْن لِمكان الخطبتين» و دو ركعت به جهت آن شده كه دو خطبه هست بدل آن دو ركعت ديكر.
و نيز در هر دو كتاب به اسناد صحيح از امام محمّد باقر يا امام جعفر صادق ـ عليهما السّلام ـ روايت كرده كه شخصى پرسيد: «عَنْ أُناسٍ في قَرْيَةٍ» از جماعتى مردمان كه در دهى باشند «هَلْ يُصَلّوُنَ جَماعَةً؟» آيا نماز به جماعت مىكذارند؟ «قالَ: نَعَمْ» فرمود: بلى «يُصَلّونَ أربعاً إذا لَمْ يَكُنْ لَهم من يَخْطب» چهار ركعت مىكذارند چون نباشد مر ايشان را
استبصار، شيخ طوسى، تحقيق سيد حسن خرسان، دار الكتب الاسلاميه، چاپ چهارم، ١٣٦٣ ش، ج ١، ص ٤١٩ ؛ تهذيب الاحكام، ج ٣، ص ٢٣٩.
تهذيب الاحكام، ج ٣، ص ٢٤٥.
ر.ك: استبصار، ج ١، ص ٤٢٠ ؛ تهذيب الاحكام، ج ٣، ص ٢٣٩.
استبصار، ج ١، ص ٤١٩ ؛ تهذيب الاحكام، ج ٣، ص ٢٣٨.