فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٤٣ - رساله خطى ابواب الجنان ملامحسن فيض كاشانى(م١٠٩١)ق

كسى كه خطبه تواند خواند دو ركعت مى‌كذارند؛ چه همه كس را توانايى خطبه خواندن نيست خصوصاً اهل ده را.

و نيز در هر دو كتاب به اسناد صحيح از امام محمّد باقر ـ عليه السلام ـ روايت كرده كه فرمود: «الجمعة واجبة على من إن صلّى الغداة في أهله أدرك الجمعة» نماز جمعه واجبست بر كسى كه اكر نماز صبح را در خانه خود بكذارد نماز جمعه را در تواند يافت «و كان رسول اللّه ـ صلى اللّه عليه و آله و سلّم ـ إنّما يصلّي العصر في وقت الظّهر في سائر الايّام» و بود رسول خداى كه مى‌كذارد نماز عصر روز جمعه را در وقت نماز پيشين روزهاى ديكر «كي إذا قضوا الصّلوة مع رسول اللّه ـ صلّى اللّه عليه و اله وسلّم ـ» تا آن كه چون از نماز فارغ شوند با رسول خداى «رجعوا إلى رحالهم قبل اللّيل» بركردند و به منزلهاى خود برسند پيش از آن كه شب در آيد «و ذلك سنّة إلى يوم القيامة» (١٧) و آن سنّتى است تا روز قيامت، يعنى تا روز قيامت هر كه نماز جمعه كذارد چنين مى‌كند.

و نيز در تهذيب به اسناد صحيح از آن حضرت روايت كرده كه فرمود: «من ترك ثلاث جمع متوالية» هر كه ترك كند سه نماز جمعه پياپى را «طبع اللّه على قلبه» (١٨) مهر كرد خداى بر دل او.

و در روايت ديكر آمده بعد از اين كلام: «فإن ترك من غير علّة ثلاث جمع» پس اكر ترك كرد بى باعثى ضرورى سه جمعه را «فقد ترك ثلاث فرائض» پس به تحقيق ترك كرد سه فريضه را «ولايدع ثلاث فرائض من غير علّة» و وا نمى‌كذارد سه فريضه را بى ضرورتى «إلامنافق» (١٩) مكر كسى كه به دل ايمان نداشته باشد و به زبان اظهار كند.

و نيز در تهذيب و استبصار به اسناد صحيح از زراره روايت كرد كه كفت: «حثّنا أبو