وكسى كه بوده باشد بر سر دو فرسخ يعنى از موضعى كه نماز جمعه در آن مىكذارند.
و در كافى و تهذيب با اسناد صحيح روايت كردهاند از حضرت امام جعفر صادق ـ عليه السلام ـ كه فرمود: «إنّ اللّه [ عزّوجلّ ] فَرَضَ» به درستى خداى عزّوجلّ فرض كرداند «في كُلِّ سَبْعة أَيّام» در هر هفت روز «خَمسًا و ثَلاثين صَلاة» سى و پنج نماز را «منِها صَلاةً» از آن جمله نمازيست «واجِبَةً عَلى كُلّ مُسْلِم أَنْ يشهدَها» واجب است بر هر مسلمانى كه حاضر شود آن را «إلا خَمْسَة» مكر پنج كس «الْمَريضُ وَ الممْلُوكُ وَ المُسافِرُ و المرأَةُ وَ الصبيّ» بيمار و بنده و مسافر و زن و كودك.
و در كتاب من لايحضره الفقيه با اسناد صحيح روايت كرده كه از حضرت امام محمّد باقر ـ عليه السّلام ـ پرسيدند: «عَلى مَن تَجبُ الجمعة» بر كه واجبست نماز جمعه؟ «قال: على سَبعَة نَفَرٍ منَ المُسلمين» فرمود: بر هفت كس از مسلمانان «و لا جُمعة لاقَلّ مِنْ خَمْسَةٍ أَحَدهُمُ الامامُ» و نماز جمعه نيست كمتر از پنج كس را كه يكى از ايشان پيش نماز باشد، يعنى تا پنج نباشد جايز نيست و تا هفت نباشد واجب نيست «فَإنِ اجتَمعَ سَبْعَةء» پس اكر مجتمع شدند هفت كس «وَلَمْ يُخافُوا» و نترسيدند يعنى تقيه بر ايشان واجب نبود «أَمّهم بَعضُهمْ وَ خَطَبَهُم» امامت مىكند بعضى از ايشان ايشان را و خطبه مىخواند.
و در تهذيب و استبصار با اسناد صحيح از حضرت امام جعفر صادق ـ عليه السّلام ـ روايت كرده كه فرمود: «يُجَمّع الْقومُ يومَ الجُمعة» به تشديد ميم، يعنى نماز جمعه مىكذارند قوم در روز جمعه «إذاكانوا خَمْسَة فَما زادَ» چون پنج كس باشند يا بيشتر «وَ إِنْ كانُوا أقلّ منْ خَمسَةٍ» و اكر كمتر از پنج كس باشند «فَلا جمعة لَهم» پس نماز جمعه نيست ايشان را «والجمعة واجبة على كل أحد» نماز جمعه واجبست بر همه كس «لا يَعذرُ النّاس فيها» معذور نيستند مردمان در آن «إلا خَمْسة» مكر پنج كس «المرَأةُ وَ المملوك و المُسافِر و
كافى، ج ٣، ص ٤١٨ ؛ تهذيب الاحكام، ج ٣، ص ١٩.
ر.ك: وسائل الشيعه، ج ٧، ص ٣٠٤.