کاربرد علوم توصيفي، که گاهي نيز به‌نام علوم دستوري[١]يا هنجاري[٢]شناخته مي‌شوند، از انگيزه‌ها و اهداف مهم بشر براي علم‌آموزي و پژوهش در زمينه‌هاي مختلف علوم است. چه بسا اگر فوايد و کاربردهاي علوم در زندگي نبود، کم‌تر کسي رنج آموختن علم و کشف رازهاي خلقت را بر خود هموار مي‌نمود. از آنجا که گزاره‌هاي ديني را نيز مي‌توان بر همين اساس تقسيم‌بندي کرد، در دو بخش جداگانه به تأثير گزاره‌هاي توصيفي و نيز دستوري دين بر علوم دستوري (يا کاربرد علوم) مي‌پردازيم.

بر اساس يک تقسيم مشهور، علوم را به دو قسم تقسيم مي‌کنند: علوم توصيفي و علوم دستوري يا تجويزي. منظور از علوم توصيفي آن دسته از علوم است که تنها به توصیف یک پديده، چگونگي به‌وجود ‌آمدن آن، و عوامل مؤثر در پیدایش و تحول آن مي‌پردازند. علومی مانند فيزيک، شيمي، زيست‌شناسي، رياضيات و علوم پايه به اين مجموعه تعلق دارند. در اين دسته از علوم هيچ

١ . Prescriptive Sciences

٢ . Normative Sciences