مسلمانان ممكن نباشد. شايسته،‌ بلکه بايسته است که در اين‌گونه مسائل مبنايي از دين کمک گرفته شود. البته پى‌بردن به اين موضوع كه نظريات علوم انسانى با آموزه‌هاي مطرح شده در دين اسلام، در چه مواردي توافق يا تخالف دارند کاري تخصصي است و نياز به مطالعه‌اى عميق و جدّى دارد. يكى از وظايف دانشمندان دينى همين است كه ديدگاه دين را در مورد موضوع‌هاي مبنايي علوم به‌دست آورد. اطلاع از نظريات دين در چنين موضوعاتي اختصاص به پيروان اديان ندارد، بلکه حتي كسانى هم كه مى‌خواهند بدون وابستگى فكرى و فرهنگي، نظريات مختلف را در مورد موضوعى خاص بررسى كنند، بايد از نظرياتى كه در دين مطرح شده است آگاه شوند، زيرا ممكن است رأى جديدى در دين مطرح شده باشد كه ديگران به آن نرسيده‌اند، يا ممكن است بتوان از دين، نظرياتي را استنباط كرد كه علم در آينده، همان نتايج را اثبات كند. بنابراين يك پژوهش‌گر بى‌طرف، با صرف‌نظر از اعتقاد با عدم اعتقاد به آموزه‌هاي قطعى دينى، لازم است از نظرهايى كه اسلام در باره مسائل مربوط به انسان و علوم انسانى مطرح كرده است آگاه شود و آنها را بررسي کند.[١]

گاهي دين در قالب گزاره‌هايي توصيفي، به بيان مطالبي مي‌پردازد

[١] ر.ک:‌ محمدتقي مصباح يزدي، پيش‌نيازهاي مديريت اسلامي، ص ٢٢-٢٤.