چگونه ميتوان ميان حوزة عقل با حوزة دين جدايي انداخت؟ اعتقاداتي چون وجود خدا، وحدانيت خدا، صفات خدا، افعال خدا، حکمت الهي، نظام احسن خلقت، و ده‌ها مسئله مانند آنها در همان‌حال که در حوزة مسائل عقلي‌اند، در حوزة مسائل اصلي دين قرار دارند. اين رابطة تنگاتنگ ميان عقل و دين اختصاص به مسائل اعتقادي اصلي دين ندارد، بلکه بخش عظيمي از ديگر مسائل ديني در زمينة باورها، ارزش‌ها، و حتي برخي احکام عملي و مسائل فقهي نيز با عقل اثبات مي‌شوند و به همين دليل، عقل به عنوان يکي از ادلة اربعه در فقه شمرده ميشود. بنابراين، ادعاي جدايي عقل از دين، اعايي پوچ و بياساس است.

٨. برخي گفتهاند: ما شناخت کامل و درستي از اسلام نداريم زيرا در مورد فهم آیات و روایات اختلافات زیادی وجود دارد که معرفت يقيني از دین را به چالش می‌کشد. از اين مقدمه چنين نتيجه گرفته شده است که تحقق علم ديني با مشکلي لاينحل مواجه است،‌ زيرا دين و آموزه‌هاي ديني مبهم است.

اولين نکته دربارة اين شبهه آن است که منظور از شناخت کامل و درست از اسلام چيست؟ به نظر مي‌رسد با توجه به توضيحي که در ادامة مطلب دربارة اختلاف فهم‌ها از آيات و روايات آمده است، منظور معرفت يقيني به معنا و محتواي معارف بيان‌شده در منابع اصيل ديني است. بنابراين در پاسخ به اين شبهه بايد به چند نکته توجه کرد:

اولاً اين مطلب خروج از محل بحث است، زيرا بحث دربارة