حدیث حوزه - حدیث حوزه - الصفحة ٦٢ - شانزده گواهى تدریس از علّامه مجلسى

سال ١٠٦٨ق: تدریس من لا یحضره الفقیه (گواهی٢)؛

سال ١٠٧٠ق: تدریس اصول کافی (گواهی٣)؛

سال ١٠٧١ق: تدریس تهذیب الاحکام (گواهی٤ و ٥) و من لا یحضره الفقیه (گواهی٦)؛

سال ١٠٧٢ق: تدریس تهذیب الاحکام (گواهی٧ و ٩ و١٠) و صحیفه سجادیه (گواهی ٨) و تدریس من لا یحضره الفقیه (گواهی ١٥)؛

سال ١٠٧٤ق: تدریس تهذیب الاحکام (گواهی ١٦) و اصول کافی کتاب عقل و جهل (گواهی ١٢)؛

سال ١٠٧٥ق: تدریس تهذیب الاحکام (گواهی ١١)؛

سال ١٠٧٦ق: تدریس اصول کافی کتاب الحجه (گواهی ١٣)؛

سال ١٠٧٧ق: اتمام تدریس اصول کافی (گواهی ١٤).

بر اساس این آمار می‌توان نتیجه گرفت که علّامه مجلسی در دهه‌ی اوّل تدریس خود چهار کتاب را تدریس می‌نمود. او در اعتقادات کتاب اصول کافی و در دعا کتاب صحیفه سجادیه را و در فقه کتاب تهذیب الاحکام و من لا یحضره الفقیه را تدریس می‌نموده است و تألیف کتاب ملاذ الاخیار در شرح تهذیب الاحکام و هم‌چنین شرح صحیفه سجادیه وی را باید حاصل این دوره از تدریس او دانست.

نتیجه

از این تحقیق نتیجه گرفته می‌شود که عالمان شیعه به‌ ضبط حدیث و فهم دقیق متن آن اهتمام ویژه‌ای داشتند و بدین منظور شخصیّتی هم‌چون علامه مجلسی بیش از پنج دهه از عمر خود را به تدریس حدیث و نظارت بر ضبط و فهم آن توسط شاگردانش نموده و بدین منظور گواهی های متعدد حدیثی برای آنان نوشته که متجاوز از دویست عدد از این گواهی ها به خط وی، امروزه به دست ما رسیده است.