در روايات نيز بر نقش سنّت تأكيد فراوان شده است؛ زيرا با صرف‌نظر از رواياتى كه تصريح می‌کنند که بازگويى بخشى از شريعت به سنّت واگذار شده، در احاديث با آمدن مضامینی هم‌چون: «ما من شى‌ء الا وفيه كتاب و سنة.» (کلینی، بی‌تا، ج١، ص٥٩.) بر اين نقش كليدى و تكميلی سنّت تأكيد شده است.

ثقة الاسلام "كلينى" در كتاب كافي در فصل «الحجه» در نخستين باب آن تحت عنوان «الاضطرار الى الحجّه» روایاتی را در این‌باره آورده است.[٢] در اين روايات در كنار تأكيد بر جايگاه بلند قرآن در دين‌شناخت، اين اصل تأكيد شده است كه قرآن براى كارآمد شدن و پاسخ‌گويى به تمام پرسش‌هاى دين‌شناخت، نيازمند سنّت است.

سنّت از نگاه مسیحیّت

چنان‌که مباحثی درباره‌ی مفهوم، کارکرد و به‌ویژه جایگاه سنّت مسیحی در برابر کتاب مقدّس خواهد آمد،

[٢]. ر. ک، «باب الرد الي الكتاب و السنّه و أنه ليس شيء من الحلال و الحرام و جميع ما يحتاج اليه الا و قد جاء فيه كتاب او سنه.» او در اين باب ده روايت را آورده است. (كافي، ج١، ص٥٩ – ٦٢.)