شيعه از همان ابتدا، امر به نوشتن حديث را در ميان شيعيان رواج مي‌دادند و ياران خويش را به نوشتن سخنان و كلمات خود، سفارش مي‌کردند. در روايتي از پيامبر اكرم(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلم) آمده است: «قَيِّدُوا الْعِلْمَ بِالْكِتَابَةِ» (بحارالانوار، ج٥٨، ص ١٢٤، ح ٣٥.)

دانش را با نوشتن به بند بكشيد.

يا در هنگامي كه «ابوشاة يمني» يكي از سخنراني‌هاي پيامبر اكرم(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلم) را پس از فتح مكّه شنيد، از ايشان درخواست كرد كه آن سخنان را برايش بنويسد، پيامبر(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلم) به ياران خود فرمود: «براي ابوشاة اين سخن را بنويسيد.»

دوران‌هاي تاريخ حديث شيعه

تاريخ حديث شيعه را مي‌توان به دو دوره‌ی عمده تقسيم نمود:

هر يك از اين دو عصر نيز خود به زمان‌هاي فرعي‌تري قابل تقسيم مي‌باشند: