از جمله، در جریان یعقوب، شبهه این است که چرا یعقوب یوسف را بر بقیه فرزندان خود ترجیح داد تا زمینه‌ی حسادت دیگران را پیش آورد تا این‌که گفتند: «إِذْ قالُوا لَیوسُفُ وَ أَخُوهُ أَحَبُّ إِلى‌ أَبینا مِنَّا وَ نَحْنُ عُصْبَةٌ إِنَّ أَبانا لَفی‌ ضَلالٍ مُبینٍ.» در این آیه ضلال و خطا را به یعقوب نسبت داده‌اند. سیّد مرتضی این‌گونه به جواب از این شبهه می‌پردازد:

«أن المحبة التي هي ميل الطباع ليست مما يكتسبه الانسان و يختاره و إنما ذلك موقوف على فعل الله تعالى فيه. و قد قال الله تعالى: «ولن تستطيعوا أن تعدلوا بين النساء ولو حرصتم.» (سوره نساء، آیه‌١٢٩.) إنما أراد ما بیناه من میل النفس الذی لا یمكن الإنسان أن یعدل فیه بین نسائه لأن ما عدا ذلك من البر و العطاء و التقریب و ما أشبه یستطیع الإنسان أن یعدل فیه بین النساء.» (ص١٠٤.)

[٣٤]. در این بخش، به ذکر سه شعر پرداخته است: در دو موضع (صفحات ٢٣٣ و ٢٤٦) شعر را برای ایراد و تقویت اشکال مطرح کرده و سپس به آن جواب داده و شعری را نیز در ذکر داستان قیام حسینی(علیه‌السلام) نقل نموده است.(ص٢٧٢)