«أن رسول الله ص قال إن إبراهیم ع ما كذب متعمدا قط إلا ثلاث مرات كلهن یجادل بهن عن دینه قوله إِنِّی سَقِیمٌ ... و قوله بَلْ فَعَلَهُ كَبِیرُهُمْ و قوله لسارة إنها أختی لجبار من الجبابرة لما أراد أخذها.»

سپس می‌نویسد: «از آن‌جا که با ادله‌ی عقلی عصمت پیامبران را اثبات کردیم، لذا اگر روایتی بر خلاف آن مشاهده نمودیم، که قابل تأویل صحیحی نبود، حکم به کذب و ساختگی بودن آن می‌کنیم.»[٣٥]

٦ـ دو منهج به‌عنوان معیار قبول روایات

با توجّه به نحوه‌ی برخورد سیّد مرتضی با عبارتی که در تفسیر آیه «لا تَكُونُوا كَالَّذِینَ آذَوْا مُوسى‌ فَبَرَّأَهُ اللَّهُ مِمَّا قالُوا... .» مبنی بر عیب دستگاه تناسلی حضرت موسی، می‌توان به دو منهج وی به‌عنوان معیار قبول روایات دست یافت:

[٣٥]. و روایات دیگری مانند: «عن النبی ص أن النار تَقُولُ هَلْ مِنْ مَزِیدٍ إذا ألقی أهلها فیها حتى یضع الرب تعالى قدمه فیها فتقول قط قط ... . عن النبی ص‌أنه قال إن المیت لیعذب ببكاء الحی علیه. النبی ص یقول إن قلوب بنی آدم كلها بین إصبعین من أصابع الرحمن یصرفها كیف شاء. عن النبی ص أنه قال إن الله خلق آدم على صورته و...» که مؤلّف کتاب، به هرکدام جواب داده است.