طبّی؛ آداب خوردن: «کلوا الثّمار وتراً لا یضرّ و استاکوا عرضاً و لا تستاکوا طولاً»؛ میوه را یکی یکی بخورید تا مضر نباشد و به عرض مسواک بزنید نه به طول.

ازدواج؛ «إیّاکم و تزوّج الحمقاء، فإنّ صحبتها بلاء و ولدها ضَیاع»؛ از ازدواج با احمق بپرهيزيد، زيرا هم‌نشينى با احمق مايه اندوه و بلاء و فرزندش نيز تباه و بدبخت است.

امر به معروف و نهی از منکر: «بئس القوم قومٌ لا یأمرون بالمعروف و لا ینهون عن المنکر»؛ جماعتى كه امر به معروف و نهى از منكر نمی‌کنند، جماعت بدی هستند‌.

اعتقادی؛ ذکر: سیّد القول لا اله الّا الله؛ بهترین گفتار، "لا اله الّا الله" است.

قرآن: «خیارکم من تعلّم القرآن و علَّمه»؛ بهترین شما کسی است که قرآن را یاد بگیرد و آن را به دیگران یاد بدهد.

جوانی: «الشّباب شُعبة من الجنون»؛ جوانى، يكى از اقسام جنون و ديوانگى بشر است.

استجابت دعاء: «من سرّه أن تستجاب دعوته فلیُطب کسبَه»؛ کسی که دوست دارد دعایش مستجاب شود باید کسبش (روزیش) را پاکیزه کند.

شرح و توضیح احادیث

مؤلّف این کتاب، ظاهراً فقط به جمع‌آوری احادیث اهتمام داشته است و آن‌ها را شرح و تفسیر نکرده است و شاید دلیل آن اختصار باشد؛ زیرا اسناد احادیث را نیز به دلیل اختصار حذف کرده است و از میان ٥٧٨ حدیث، فقط یک حدیث را که موضوع آن فقهی می‌باشد، در ذیل آن شرح کرده است که عین عبارت آن در اینجا ذکر می‌گردد: «النَّفخُ کلامٌ.»