حدیث حوزه - حدیث حوزه - الصفحة ٢٠٩ - اثری رجالی از میراث شیعیان حلب
دال: ١٧ حدیث: «الدّاعی بلا عمل کالرّامی بلا وَتَر»؛ دعوت كننده بىعمل، چون تيرانداز بدون كمان است.
ذال: ٥ حدیث: «ذکر الله ما بین طلوع الفجر إلی طلوع الشّمس أبلغ فی طلب الرّزق من الضّرب فی الأرض»؛ ذکر خدا گفتن بین طلوع فجر تا طلوع شمس، از جستوجو در زمین روزی را بیشتر میرساند.
راء: ٢٧ حدیث: «الراشی و المرتشی و الرائش بینهما ملعونون»؛ رشوه دهنده و رشوه گیرنده و واسطه بین آنها لعنت شدهاند.
زاء: ٩ حدیث: «زفّوا عرائسکم لیلاً و أطعموا ضحیً»؛ عروسى را در شب بگیرید و روز اطعام نماييد.
سین: ٢٠ حدیث: «السَحور برکة»؛ سحرى خوردن، موجب بركت است.
شین: ١٩ حدیث: «شرار أمتی عزّابها»؛ جوانان بىهمسر، بدترين افراد امّت من هستند.
صاد: ٢٢ حدیث: «صدیقُ عدوِّ علی، عدوُّ علی(علیهالسلام)»؛ دوست دشمن على(علیهالسلام) دشمن ایشان است.
ضاد: ٧ حدیث: «ضرب المسلم یدَه علی فخِذِه عند المصیبة إحباط لأجره»؛ ضربت زدن بر ران و زانو به هنگام مصيبت باعث نابودى اجر است.
طاء: ١٦ حدیث: «طوبی لمن ترک شهوة حاضرة لموعودٍ لم یره»؛ خوشا بحال کسی كه شهوت و خوشى حاضر و آمادهاى را بهخاطر نويد ناديدهاى (پاداش بهشت) ترك نمايد.
ظاء: ٤ حدیث: «ظهور البواسیر و موت الفجأة و الجذام من إقتراب الساعة»؛ پيدايش بواسير و مرگ ناگهانى (سكته) و مرض جذام از علایم نزديك قيامت است.
عین: ٢١ حدیث: «العطسة عند الحدیث شاهد»؛ عطسه زدن هنگام سخن گفتن گواه است (بر راستى).