همان‌طور که دیده می‌شود، الحسن بن ابراهیم‌بن سعید الخشاب (٥٦٨ ـ ٦٤٨ هـ) از علی بن الحکم الحلبی نقل دارد و علی بن الحکم از أحمد بن منیر (٤٩٣ ـ ٥٤٨ هـ) و محمّد القیسرانی (٤٧٨ ـ ٥٤٨ هـ) نقل کرده است؛ یعنی، حیات علی بن الحکم به‌طور تقریبی در فاصله‌ی سال‌های قبل از ٥٤٨ و بعد از ٥٨٠ بوده است، پس به‌طور قطع مراد ابن حجر، علی بن الحکم الحلبی است.

هم‌چنین گفتنی است، این فرضیه که نقل‌های رجالی ابن‌حجر درباره‌ی علمای شیعی از کتاب ابن ابی طی الحلبی[٥١] (م ٦٣٠ هـ.) بوده که در اختیار ابن‌حجر قرار داشته، تقویت می‌شود؛ زیرا ابن‌حجر نقل‌های بسیاری از کتاب ابن ابی طی الحلبی دارد، این فرض نیز می‌تواند مؤیدی بر کلام ما باشد؛ امّا بهر حال این نکته جای دقّت فراوانی دارد و محتاج قراین شفاف‌تری است.

[٥١]. آقا بزرگ در الذریعه ابن أبی طی حمیدة الحلبی المتوفی ٦٣٠ کما فی بعض مواضع کشف الظنون توفی ٦٥٨ توفی ج٩، ص١٣٠٨.