ما أخذه منّی بأسانیدی المتصلة الی أرباب العصمة صلوات الله علیهم. و كتب الفقیر الی الله الغنی محمّدباقر بن محمّدتقي عفى الله عن جرائمهما، حامداًمصليا مسلما.» (فهرست نسخه‌های خطی مرکز احیاء میراث اسلامی، ج٧، ص٢٥٦) ؛ (میراث حدیث شیعه، دفتر دوازدهم، ٤٢٢.)

سال‌های تدریس علّامه مجلسی

بنا به دو گواهی یاد شده علّامه مجلسی مدّت ٤٦ سال ـ از سال ١٠٦٤تا سال١١١٠ـ به تدریس احادیث و نشر فرهنگ اهل‌بیت(علیهم‌السلام) اشتغال داشت.

ما این مدّت را به چند دوره تقسیم نموده و درباره‌ی کتاب‌های تدریس شده در هر دوره و شاگردان علّامه در آن‌ها و هم‌چنین کتاب‌های تدریسی، با بررسی گواهی‌های به‌دست آمده از هر دوره بحث خواهد شد. این دوره‌ها عبارتند از:

دوره‌ی اوّل از سال١٠٦٤ تا ١٠٨٠ق؛ دوره‌ی دوم از سال١٠٨٠ تا ١٠٩٠ق؛ دوره‌ی سوم از سال١٠٩٠ تا ١١٠٠ق؛ دوره‌ی چهارم از سال١١٠٠ تا ١١١٠ق.

اساس این تقسیم‌بندی گواهی‌های تدریسی است که تاکنون از علّامه شناسایی گردیده و در صورت شناسایی گواهی‌های جدید، ممکن است این دوره‌ها و هم‌چنین تاریخ اوّلین و آخرین تدریس تغییر یابد.

اینک دوازده گواهی تدریس علّامه که در دوره‌ی اوّل تدریس خود صادر نموده، بررسی می‌شود و بقیه گواهی‌ها در نوشته‌های بعدی بررسی و ارایه خواهد شد.

متن شانزده گواهی تدریس

دوازده گواهی که در این‌جا عرضه و بررسی می‌شود، همه‌ در دوره‌ی اوّل تدریس علّامه صادر گردیده و از سال ١٠٦٤ق شروع و در سال ١٠٧٢ق پایان می‌یابد. ابتدا متن گواهی‌ها عرضه و سپس مطالبی که از آن‌ها مستفاد می‌گردد، بررسی می‌شود.

گواهی اوّل (گواهی به محمّد ابراهيم نصيرى)

اين گواهی را علّامه در ربيع الثانى١٠٦٤ق پس از اتمام تدریس اصول کافی نوشته