نخست «جنبه‌ی نظري» اين علم است كه ياد گرفتن برخي از مسایل بين علماي اين علم پذیرفته شده است.[٦٤] در این بخش می‌توان این مسایل و موضوعات را مشاهده نمود:

راه‌های شناخت راوی، صفات لازم برای وثاقت یک راوی، راه‌های شناخت علمی، انواع توثیقات، انواع توثیقات خاص، اصحاب اجماع، الفاظ توثیق و تضعیف، تعارض صفات راوی در نزد نگارندگان کتاب‌های رجالی و... .

مرتبه‌ی دیگر در علم رجال، توجّه به جنبه‌ی عملي اين علم است، كه با مراجعه به كتاب‌هاي رجالي‌ كه به بررسي تك‌تك راويان پرداخته، اين امر آموخته مي‌شود. [٦٥]

[٦٤]. هم‌چون: الفاظ رجاليون براي تعديل و يا جرح راويان، مبناي توثيق راويان، توثيقات خاص معصومين(علیهم‌السلام) اجماع اصحاب بر وثاقت راويان، راه‌هاي حل تعارض بين جرح و تعديل، مبناي رجالي علماي شيعه و سنّي در برخورد با راويان و... .

[٦٥]. علم رجال همانند كتاب فرهنگِ لغتي است كه واژه‌هايي را كه معاني آن براي انسان دشوار است حل مي‌كند. اين دسته از كتاب‌هاي رجالي كه بدين منظور تدوين شده‌اند؛ نيز، اين‌گونه عمل مي‌نمايند كه در جاي خود به معرفي برخي از اين كتاب‌ها پرداخته خواهد شد.)