بهاء الدین محمّد جیلی کتاب کافی را نزد علامه خوانده و علامه در چند جای نسخه برای وی گواهى قرائت و اجازه‌ نقل روایت نوشته که این گواهی دومین گواهی در نسخه‌ی یاد شده است.

متن گواهی

«بسم الله الرحمن الرحيم أنها المولى الفاضل الصالح البارع التقي الذكي الشيخ بهاء الدين محمّد الجيلي وفقه الله تعالى قراءة و تحقيقاً و تصحيحاً و ضبطاً في مجالس آخرها السادس و العشرون من شهر صفر من شهور سنة ست و سبعين بعد الالف من الهجرة المقدسة و أجزت له دام تأييده أن يروي عني ما يصح لي روايته بأسانيدي المتكثرة المتصلة الى أصحاب العصمة صلوات ‌الله عليهم. و كتب بيمناه الجانية الفانية أحقر عبادالله الغني محمّد باقر بن محمّد تقي عفي عنهما، حامداً مصلياً مسلماً.» (اجازات الحدیث، ص٩٧ به نقل از الكافي نسخه‌ی ش ٥٧٣٣، کتاب‌خانه آيت الله المرعشي.)

گواهی پنجم به بهاء الدین محمّد جیلی

متن درسی: کافی کلینی

تاریخ پایان درس: ٧ ذی حجه ١٠٧٧ق.

محل تحریر گواهی: آخر کتاب العشره کافی