حدیث حوزه - حدیث حوزه - الصفحة ٢١٢ - اثری رجالی از میراث شیعیان حلب

فقهی؛ نماز جماعت: «الصفُّ الاول فی الصلاة أفضل و الصفُّ الاخیر فی الجنازة أفضل»؛ در نماز صف اوّل بهتر است و در (تشییع) جنازه صف آخر بهتر است.

فقهی؛ «زکاة: الزکاة قنطرة الاسلام»؛ زکات، پل اسلام است.

فقهی؛ بیع: «غبن المسترسل ربا»؛ مغبون كردن كسی كه به انسان وثوق داشته و اطمينان كرده است، مانند خوردن رباست.

فقهی؛ شفعه: «الشّفعة لا تورث»؛ حقّ شفعه به ارث نمى‌رسد.

فققهی؛ ضمان: «لیس علی المستودع الضمان»؛ بر شخص امانت‌دار ضمانتی نیست.

فقهی؛ ربا: «لیس بیننا و بین أهل حربنا ربا»؛ بین ما و کسانی که با ما در جنگ هستند، ربایی نیست.

فقهی؛ روزه: «لیس من البرّ الصّوم فی السفر»؛ روزه در سفر، جزء نیکی و خوبی نیست.

اخلاقی؛ نیکی به والدین: «برَّ أباک و إن سافرتَ فی ذلک سنّتین»؛ به پدرت نیکی کن اگرچه مجبور شوی به‌خاطر آن دو سال سفر کنی.

اخلاقی؛ حسن خلق: «لو علم الرجل ما له فی حسن الخُلق لَعلم أنّه یحتاج أن یکون لی خلقٌ حسن»؛ اگر انسان مى‌دانست، چه سودى در حسن خلق هست، متوجّه مى‌شد كه او به حسن خلق نياز دارد.

اخلاقی؛ سخاوت: «طعام السّخیّ دواء و طعام الشّحیح داء»؛ طعام شخص سخاوتمند، داروست و طعام شخص بخیل، درد است.

اخلاقی؛ صله رحم: «صِل رَحِمَک و لو بشربة من ماء و أفضل ما یوصَل به الرحم کفّ الأذی عنها»؛ صله رحم كن گرچه با شربتى از آب و بهترین صله رحم بازداشتن آزار از اوست.

فضایل مردم؛ «أسعد الناس بهذا الدّین أهل فارس»؛ سعادتمندترین مردم به این دین (اسلام) اهل فارس (فارسی‌زبانان) هستند.