با توجّه به مقدمه‌ی كتاب، روشن می‌شود كه مؤلّف، اين كتاب را به درخواست شخصی نوشته است كه از او خواسته بود، سخنان پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم) را طبق حروف الفبا، برای او جمع‌آوری كند و مؤلّف هم به خواسته‌ی او عمل کرد.

مؤلّف در مقدمه کتاب خود می‌نویسد: «فقد سألتنی – أدام الله عزّک- أن أجمع لک طرفا ممّا سمعت منّی فی مجلس المذاکرة من ألفاظ رسول الله(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) علی حروف المعجم، فأجبتک إلی ملتمسک تقرّباً إلی الله و إلی نبیِّه(صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم)...»

سند روایات

مصنّف در اوّلین حدیث از هر بابی سند خود را ذكر می‌كند؛ امّا در بقیه‌ی احادیث آن باب به جهت اختصار، همان‌طور که خود در مقدمه‌ی کتاب به آن اشاره کرده است، سند را نیاورده است.

طریق تحمّل حدیث مؤلّف نیز از نوع سماع می‌باشد؛ زیرا در اوّل اسناد از لفظ «حدثنا» و «حدثنی» استفاده کرده است.

تعداد بسیاری از این احادیث، در كتاب "الجعفریات" اسماعیل ‌بن موسی ‌بن جعفر(علیه‌السلام) موجود است.

قاضی نعمان‌بن محمّدبن منصور، قاضی مصر، این احادیث را در "دعائم الاسلام" ذكر كرده است.

هم‌چنین مرحوم سیّد فضل الله راوندی نیز بسیاری از این احادیث را در "النوادر" خودش نقل كرده است.

با تحقیقات انجام شده در چاپ جدید کتاب، تمام روایات مصدریابی شده است و با نگاهی