سومین علمی که در هندسه‌ی دانش‌های حدیثی مطرح است، علم مصطلح الحدیث یا علم درایه است.[٧٠] درايه در لغت به معناي مطلق علم و آگاهي است.(خليل بن احمد فراهيدي، العين، اسوه، قم، دوم، ١٤٢٥، ج١، ص٥٧٠.)

شيخ بهايي در تعريف اين علم می‌گوید: «عِلْمٌ يُبْحَثُ فيهِ عَنْ سَنَدِ الْحَديثِ وَ مَتْنِهِ وَ كَيْفيةِ تَحَمُّلِهِ وَ آدابِ نَقْلِهِ.» (الوجيزه، ص١.)

[٦٩]. برای مطالعه‌ی بیشتر می‌توانید به کتاب‌های زیر مراجعه فرمائید: فقه الحدیث و روش‌های نقد آن نوشته‌ی نهله‌ی غروی؛ اصول و قواعد فقه الحدیثی نوشته‌ی محمّد حسن ربانی؛ مبانی نقد متن حدیث نوشته‌ی قاسم بیضائی؛ روش فهم حدیث نوشته‌ی عبدالهادی مسعودی؛ علل الحدیث نوشته‌ی محمّد باقر بهبودی؛ علل الحدیث نوشته‌ی محمّد باقر بهبودی.

[٧٠]. اسم‌های دیگری نیز برای این علم بیان نموده‌اند که عبارتست از : علم اصول الحدیث، علوم الحدیث و مصطلحه.