هم‌نام نسبت داده‌اند که فاصله‌ی آن‌ها، حدود سه قرن است. در این نوشتار، سعی شده این مدعا اثبات شود و در کنار معرفی مؤلّف، اثر رجالی وی جمع‌آوری گردد، تا گامی دیگر در کشف میراث علمی شیعه در حلب برداشته شود.

کلیدواژه‌ها: ابن‌حجر عسقلانی، علی‌بن الحکم، مصنفی الشیعه، شیوخ الشیعه، مشایخ الشیعه، ابن ابی طی، الکشی، النجاشی، الطوسی، ابن ابی عمیر، آقابزرگ، علامه امین و آیت الله سبحانی.

مقدمه

ابن‌حجر عسقلانی (ابن‌حجر العسقلانی) (٧٧٣ هـ ـ ٨٢٥.) مؤلّف مشهور اهل‌سنّت، (م٨٥٢) در یکی از تألیفات خود به‌نام"لسان المیزان" که درباره‌ی رجال ضعیف[٤٤] نگاشته است، مطالب ارزنده‌ای را از کتب شیعی نقل نموده است. این نقل‌ها؛ اگرچه در مواردی نقل به مضمون

[٤٤]. فقد احتوی کتابی هذا علی ذکر الکذابین الوضاعین المتعمدین قاتلهم الله و علی الکاذبین فی انهم سمعوا ولم یکونوا سمعوا ثم علی الکذابین فی لهجتهم لا فی الحدیث النبوی ثم علی المتروکین الهلکی الذین کثر خطاؤهم و ترک حدیثهم و لم یعتمد علی روایتهم ثم علی الحفاظ الذین فی دینهم رقة و فی حدیثهم و هن ثم علی المحدثین الضعفاء من قبل حفظهم فلهم و اوهام و لم یترک حدیثهم بل یقبل ما رووه فی الشواهد و الاعتبار بهم لا فی الأصول و الحلال و الحرام ثم علی المحدثین الصادقین أو الشیوخ المستورین الذین لم یبلغوا رتبة الاثبات المتقنین و ما اوردت منهم الا من وجدته فی کتاب أسماء الضعفاء ثم علی خلق کثیر من المجهولین ممن نص أبو حاتم الرازی علی انه مجهول أو قال غیره لا یعرف أو فیه جهالة أو غیر ذلک من العبارات التی تدل علی عدم شهرة الشیخ بالصدق إذ المجهول غیر محتج به ثم علی الثقات الاثبات الذین فیهم بدعة و الثقات الذین تکلم فیهم من لا یلتفت الی کلامه و لا الی تضعیفه لکونه تعنت فیه و خالف الجمهور من أولی النقد و التحریر.