شناختِ جامع از قراینی که در احادیث متناظر و هم‌مضمون، پراکنده شده‌اند هدف از مطالعه‌ی حدیث را تأمین نکرده، فهم ناقص و ابتری را به‌دنبال خواهد داشت؛ علاوه بر آن، عدم دقّت در این‌باره و نسبت فهمِ نادرست به معصوم(علیه‌السلام) پیامدهای منفی آن را دو چندان خواهد کرد؛ بنابراین تتبّع ناقص و عدم گردآوری همه‌ی متون مربوط به یک موضوع، آسیب جدّی را پدید می‌آورد که ارایه‌ی نمونه‌هایی از این دست، گویای اهمیّت این بحث خواهد بود.

نمونه اوّل

از امیرمؤمنان علی(علیه‌السلام) در کتاب شریف نهج البلاغه نقل شده است که فرمود: «مَنْ أَحَبَّنَا أَهْلَ الْبَيْت فَلْيَسْتَعِدَّ لِلْفَقْرِ جِلْبَاباً»؛ هركس ما اهل‌بيت(علیهم‌السلام) را دوست دارد، بايد براى پوشيدن جامه‌ی فقر مهيّا باشد. (نهج البلاغه، حکمت ١١٢.)

بر اساس مفهومی که از ظاهر حدیث به دست می‌آید، دوستی و محبّت اهل‌بیت(علیهم‌السلام) ملازمِ فقر و تنگ‌دستی است و تمام دوستان و محبّان خاندان پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم)