گرچه علامه تهرانی ابتدا کتابی را از علامه كراجكى الشیخ أبى‌الفتح محمّدبن على بن عثمان (ف٤٤٩) که در تلخیص این کتاب نگاشته شده، برمی‌شمرد؛ امّا سپس می‌نویسد: «نویسنده، این کتاب را در تکمیل بخش اوّل کتاب «تنزیه الانبیاء» به رشته تحریر درآورده و به بخش دوم کتاب نپرداخته است.» (الذریعة، ج٢٠، ص١٩٢، رقم٢٤٢٧.)

ج. ردّیه بر کتاب

غزالى كتابى دارد به‌نام «تخطئة الأنبیاء» كه احتمال دارد، در ردّ این كتاب باشد. «مستدركات ‌أعيان‌الشيعة، ج‌٥، ص٢٩٣.» شهاب الدین شافعى رازى کتابی را با عنوان «زلّة الأنبیاء» (لغزش‌های پیامبران) نگاشته است؛ امّا در مقابل، نصیرالدین عبد الجلیل بن ابو الحسین قزوینى در كتاب «بعض مثالب النواصب» اشكالات شهاب‌الدین شافعى را پاسخ گفته است. (الذریعة، ج٤، ص٤٥٦، رقم ٢٠٣١.)

د. نسخه‌های خطی