علیه ماله و ولده فسلطنی على جسده‌ فقال قد سلطتك على جسده كله إلا قلبه و بصره قال فأتاه فنفخه من لدن قرنه إلى قدمه فصار قرحة واحدة...»؛ چرا که این امراض بزرگ، جز امتحان الهی و به‌خاطر جلب ثواب نبوده است. از پیامبر بزرگ اسلام چنین روایت شده است: «و قد سئل أی الناس أشد بلاء فقال الأنبیاء ثم الصالحون ثم الأمثل فالأمثل من الناس.» (تنزیه الانبیاء، ص٥٩.)

بررسی محتوایی پاسخ‌های سیّد مرتضی

ایشان در پاسخ‌های خود معمولاً از چند مسأله کمک می‌گیرد:

١- استفاده از ادله‌ی عقلی: از مهم‌ترین میزان‌هایی که مؤلّف این کتاب، از آن برای سنجش معانی آیات و روایات بهره می‌گیرد، حکم عقل (ادله‌ی عقلیه) است.؛ چه این‌که ایشان، عصمت انبیا و ائمه را ابتدا به حکم عقل اثبات نموده و سپس به رفع شبهات مطرح شده می‌پردازد.[٢٦]

استفاده ایشان از عقل و دلیل عقلی را می‌توان در سه بخش داد:

[٢٦] . البته شرطی که برای آن ذکر می‌کند، صراحت و وضوح است؛ چه این‌که اگر در دلیل عقل، احتمال و مجاز وارد شود، آن را از حجیّت می‌اندازد.