الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٥٩٦ - احتجاج حضرت حجّت امام قائم ، مهدى منتظر ، صاحب الزّمان - صلوات الله عليه و على آبائه الطَّاهرين

دارند كه خالق و مدبّر آنهاست و او را بپرستند و از رسولان او اطاعت نمايند و حجّت خدا ثابت و تمام گردد بر كسى كه در بارهء آنان از حدّ درگذرد و براى آنان ادّعاى ربوبيّت كند يا عناد و مخالفت و عصيان ورزد و منكر تعاليم و دستورات رسولان و انبياء گردد ، و « تا آن كه [ به گمراهى ] هلاك مىشود به حجّتى روشن هلاك شود و آن كه [ به هدايت ] زنده مىماند به حجّتى روشن زنده بماند - انفال : ٤٢ » .
محمّد بن إبراهيم بن اسحاق رضى الله عنه گويد : فرداى آن روز نزد شيخ أبو القاسم ابن روح بازگشتم و در دل مىگفتم : آيا فكر نمىكنى آنچه ديروز گفته از پيش خود گفته باشد ؟ در همين افكار بودم كه شيخ ابتدا به كلام كرده و گفت : اى محمّد بن إبراهيم ، چنانچه از آسمان بر زمين فرو افتم و پرندگان مرا بربايند و يا طوفان مرا در درّهء عميقى افكند نزد من بسيار محبوبتر است تا در دين خداوند به رأى و نظر خود يا از پيش خود سخنى گويم ، بلكه كلام من برگرفته از اصل و مسموع از حضرت حجّت صلوات الله و سلامه عليه است .
٣٤٧ - و از جمله توقيعاتى كه از جانب حضرت صاحب الزّمان عليه السّلام در ردّ غلات خارج شده نامه اى است كه در پاسخ محمّد بن علىّ بن هلال كرخى داده‌اند :