الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٥٩٤ - احتجاج حضرت حجّت امام قائم ، مهدى منتظر ، صاحب الزّمان - صلوات الله عليه و على آبائه الطَّاهرين

با مشاهدهء عيانى به مردم خطاب نمىكند و نه با مشافهه با ايشان سخن مىگويد ، بلكه خداوند عزّ و جلّ رسولانى از جنس خودشان بر ايشان مبعوث مىفرمايد كه همچون ايشان بشرند و اگر رسولانى از غير صنف و صورتشان مبعوث مىكرد از ايشان مىرميدند و كلامشان را نمىپذيرفتند و چون پيامبران به نزد آنان آمدند و از جنس آنان بودند طعام مىخوردند و در بازارها راه مىرفتند ، گفتند : شما بشرى مانند ما هستيد و كلام شما را نمىپذيريم مگر آنكه معجزه اى بياوريد كه ما از آوردن مثل آن عاجز باشيم آنگاه خواهيم دانست كه شما را به كارى اختصاص داده‌اند كه ما بر انجام آن توانا نيستيم ، آنگاه خداى تعالى براى آنان معجزاتى قرار داد كه خلايق از انجام آن ناتوان بودند ، يكى از آنان پس از انذار و بر طرف ساختن عذر و بهانه طوفان آورد و جميع طاغيان و متمرّدان غرق شدند ، و ديگرى را در آتش افكندند و آتش بر او سرد و سلامت شد ، و براى ديگرى از سنگ سخت ناقه بيرون آورد و از پستانش شير جارى ساخت ، و براى ديگرى دريا را شكافت و از سنگ چشمه‌ها جارى ساخت و عصاى خشك