جمهوری اسلامی ایران در دمشق, [١] خریداری شده بود و با آن همة بسته های پستی سفارت خانه ها کنترل می شد, کشف شده بود. به نظر کارشناسان سوری, در ارسال این بسته - که تمبر پست فرانسه را نداشت اما مهر گمرک هوایی فرودگاه فرانسه بر آن بود - احتمالاً دولت فرانسه نیز دست داشته است. متخصص ایرانی حاضر در جلسه نیز گزارش داد این بسته - که حدود چهارصد گرم وزن داشت - برنامة انفجاری دو زمانه داشته است.

نتیجة گفت وگوی مقام های سوری و ایرانی حاضر در جلسه این شد که در خصوص دخالت مقام های کشور فرانسه در این ماجرا, از سفارت این کشور در سوریه توضیح خواسته شود. یادآوری می شود که این دومین محمولة پستی انفجاری بود که ظرف یک هفته برای سفارت خانه های جمهوری اسلامی ایران ارسال می شد. محمولة اول در دست وابستة نظامی سفارت جمهوری اسلامی ایران در آلمان منفجر گردید, ولی آسیب چندانی به وی نرساند. صرف نظر از حادثه فوق نیز در سراسر دورة کتاب حاضر گام هایی که در زمینة بهبود ارتباط ایران و فرانسه برداشته می شد, با موانعی روبه رو بوده است؛ در واقع این گام ها لرزان تر از آن بود که بتوان با آن از موانع بسیار سخت موجود گذشت. حاصل دیپلماسی ایران بیش تر در جنبة ممانعت از تعمیق و گسترش بیش تر دشمنی ایران و فرانسه قابل مشاهده بوده است, هرچند در زمینة بهبود روابط نیز نتایجی, هرچند جزئی, به بار آورد.

١٠- ایران و عراق: جنگ در عرصة تبلیغات و اعتبار (پرستیژ)

نظیر دوره های قبل از کتاب حاضر نیز عرصة تبلیغات, برای جمهوری اسلامی ایران, عرصه ای نابرابر و ناعادلانه بوده است.

یک گزارش رادیو بی.بی.سی (در ١/٤/١٣٦٤) به خودی خود گویای این وضعیت نابرابر است: «هیچ کشوری در جهان بیش تر از ایران با تبلیغات رادیویی مخالفان خود مواجه نیست. حداقل دوازده ایستگاه در عراق, دو ایستگاه در مصر, یک ایستگاه در شوروی, یک ایستگاه در افغانستان و حداقل یک ایستگاه در کردستان مستقر می باشد. تعداد مشابهی ایستگاه رادیویی فارسی نیز به صورت علنی تبلیغ می کنند و محتوای آن ها تقریباً مشابه است. صدای امریکا, رادیو کلن, رادیو مونت کارلو و رادیو اسرائیل سعی می کنند چهرة بی طرفانه از خود نشان بدهند, ولی همیشه موفق نمی شوند و گاهی به سطح سخنان تند و تیز رادیو بغداد تنزل می کنند.»

[١] آنچه در گزارش فوق به عنوان "انفجار قبلی" از آن یاد شده, انفجار یک بستة پستی در دست "علی اکبر محتشمی" سفیر وقت ایران در سوریه است که سبب آسیب دیدن ستون فقرات و گوش ها و نیز قطع دست راست وی از بازو و قطع نیمی از پنجة دست چپ وی گردید.